DORSUM, i, n. Dos. Syn. Aversa pars corporis.
DOS, dōtis, f. Dot. 1. Multum torquetur debitione dotis. Dotem filiæ nobili conficere. Dotem dicere alicui. 2. Ornamentum, avantage, qualité, mérite, ornement. Artem indotatam verborum dote ornavit et locupletavit. Cf. [Donum].
DŌTĀLIS, e, gen. com. De dot, donné ou apporté en dot. Usus: Dotale matrimonium. Prædia dotalia.
DŌTO, as, avi, atum, are, a. Pourvoir d’une dot, doter. Syn. Orno, dotem do. Usus: Virgo bene dotata.
DRACHMA, æ, f. Drachme, monnaie et poids. Syn. Denarius, unciæ pars octava. Usus: Drachmas dare, petere.
DRĂCO, ōnis, m. Dragon, serpent. Epith. Jubatus, lapideus, terribilis, tortus, torvus, totus. Usus: Patrimonium complexus, quasi thesaurum draco.
DŬBĬĒ, D’une manière douteuse, incertaine. Usus: Dubie datum pro certo accipere.
DŬBĪTANTER, Avec doute, en doutant, en hésitant. Syn. Timide, difficulter. )( Fidenter. Usus: Verecunde dubitanterque facere aliquid. Spe gloriæ sublata non dubitanter occidam.
DŬBĬTĀTĬO, ōnis, f. Doute, hésitation. Syn. Hæsitatio, dubium, scrupulus. Epith. Ignota, infinita, digna, minor, tenuissima. Usus: 1. Dubitationem injicere et scrupulum, faire douter, faire naître le doute. Iter meum in dubitationem te adduxit; dubitationem tibi attulit, dedit, reliquit. 2. Dubitatione æstuare, jactari, douter. Id quidem dubitationem nullam habet. In illa re magna dubitatio est. 3. Dubitationem tollere, dissiper, lever les doutes. Dubitationem adimere, eripere; expellere omnem rei dubitationem; dubitationis nihil relinquere. Homo sine dubitatione deterrimus. Eum judices sine dubitatione absolvere. Cf. [Dubito], [Dubium].
DUBĬTO, as, avi, atum, are, n. et a. Douter. Addubito, hæreo, ambigo, mihi in dubium venit, dubium mihi est, dubium habeo, animi pendeo, ambiguum habeo, in dubium venio; mihi diffido, timeo. )( Certo scio, confido, persuasus sum. Adv. Diu, multum, sane, plane, recte, valde. Phras. 1. Omnibus prope de rebus dubitat, il doute presque de tout. Nutat plerumque animo; in contrarias sententias illi distrahitur in deliberando animus, affertque ancipitem cogitandi curam; implicatus fere tenetur, nec firmum consilium capessit; suspensus suspicionibus et dubitationibus tenetur. Aqua passim illi hæret; quid agat, dicat, respondeat, ipse nescit; titubantem, hæsitantem, labantem animo et fluctuantem fere videas. Confusus animi et incertus variis voluntatibus impellitur et repellitur; sententiæ incertus perplexe fere de rebus judicat, omnia in incerto relinquit; non satis in promptu habet, quo se vertat, quid probet, quid rejiciat; non satis constat sibi; in dubio ponit omnia; animum in diversa versat. 2. Quid agam, dubito, je ne sais que faire. Ancipiti cura distrahor, jactor, versor; animi pendeo, incertus animi sum; pendet animus; huc illuc inclinat animus, fluctuat, jactatur; animus incertus est. Quid consilii capiam, utram in partem me dem, ignoro. Explicare consilium; expedire me ex hac deliberatione; exitum meæ cogitationis invenire non possum. Distrahunt me diversa consilia. In utramque partem ita multa succurrunt, ut sit difficilis admodum, minime expedita, minime explicata, minime explorata, minime certa, perobscura, haud satis aperta deliberatio. Anceps valde sum; dubius sum; teneor implicatus; dubitatio me tenet; difficilis mihi deliberatio est; varie distrahor; dubia cogitatione distrahor; in ancipiti cura versor; nihil explico; explicare nihil queo; expedire me nequeo; valde hæreo; exitum non reperio. Consilium capere nescio; consilium deest Inops consilii sum; a consilio inops sum. Consilium diu frustra quæro; non dispicio; dijudicare nequeo, utram in partem me dem; utrum sit rectius, utrum conducibilius, utrum sit eligendum consilium; exploratum, apertum, certum non habeo, utri parti assentiam; lubricus mihi est ad deliberandum locus; in utramque partem animus inclinat, animus in consilio labat, nutat, non consistit; nihil habet explorati; explicata, explorata mihi non est consilii ratio; impedita mihi est consilii ratio; ancipitem gero animum; animo fluctuor; suspensus et incertus cæca exspectatione pendeo; animo sum suspenso; ancipiti deliberatione distrahor; quid consilii capiam, in incerto est; in dubio est animus; in hac causa mihi aqua hæret; incertus sententiæ sum; animi dubius sum; mihi in incerto relictum est; non satis constat animo; in incerto habeo; in dubio pono; huc atque illuc diversus, fluctuans agitor; inter fugæ pugnæque consilium trepido; sententia nondum stare mihi potuit. Usus: Ille nihil tam veritus, quam ne dubitare videretur. In senatum venire non dubitavit. Illud, cave, dubites. Non dubito, quin, etc.