DŪMUS, i, m. Buisson. Syn. Spina.
DUNTAXAT, Seulement. Syn. Tantum, solum. Usus: Animo duntaxat vigeo.
DŬO, æ, o, Deux.
DŬŎDĔCĬES, Douze fois.
DŬŎDĔCIM, Douze.
DŎŎDĒNI, æ, a, Douze (sens distr.), par douze. Usus: Duodena jugera.
DŬŎDĒVĪGINTI, Dix-huit. Syn. Decem et octo.
DŬPLEX, ĭcis, omn. gen. Double, partagé en deux. Syn. Geminus. Usus: Duplices pupillas habet. Duplex est hominum genus.
DŬPLĬCĬTER, Doublement, de deux manières. Syn. Bipartito. Usus: Dupliciter me tuæ litteræ delectarunt. Ista dupliciter accipi possunt.
DŬPLĬCO, as, avi, atum, are, a. Doubler. Syn. Gemino, itero. Usus: Duplicantur mihi curæ. Duplicata ex eo facto gloria discessi. Duplicata verba, et iterata.