EFFICĀCĬTAS, ātis, f. Efficacité, vertu, énergie. Syn. Virtus, efficientia, efficiendi facilitas, facultas. Usus: Tantum habet in libidine artis et efficacitatis. Cf. [Facultas].

EFFĬCAX, ācis, omn. gen. Actif, énergique. Syn. Qui multum habet efficacitatis. Usus: Nosti, quam tardus, quam parum efficax, quam cunctator sit.

EFFĬCĬENTER, D’une manière efficace. Usus: Quod cuique efficienter antecedit.

EFFĬCĬENTĬA, æ, f. Efficacité, effet. Syn. Vis efficiendi. Usus: Causæ in se continentes efficientiam naturalem. Cum solis pulchritudinem et efficientiam miraretur.

EFFĬCĬO, is, fēci, fectum, ere, a. Faire, produire. Syn. Facio, re ipsa efficiens sum, effector sum, effectum do, aliquid præsto, persequor, concludo, conflo, effero. Adv. Æqualiter, artificiosius, cautius, difficilius, facilius, funditus, libidinose, mirabiliter, necessario, perturbate, plurimum, plane, polite, propemodum, quamprimum, subtiliter, latenter, maxime, melius, omnino. Phras. Utinam in tua causa aliquid efficiam! Puissé-je faire qqche pour vous! Utinam in causa tua quoquo modo aliquid conficiam; rem e tua sententia conficiam; negotium tuum bene geram, in rebus tuis aliquid proficiam; operæ pretium faciam; exitum aliquem reperiam; eniti aliquid et navare liceat; aliquid momenti faciam; irrito incepto ne cogar abscedere; rem ad effectum adducam; in causa tua aliquid promoveam; rem tibi explicatam dem; efficacitatis aliquid habeam; rem tibi effectam reddam, tradam; de negotio utinam aliquid extricem! Usus: 1. Nihil hominum auribus, nihil posterorum memoria dignum effecit. Admirationes et clamores efficere. Enitere, labora, effice, ut, etc. Mandata efficere. Mirabilia facinora effecit. Usus progrediens familiaritatem effecit. Magnos progressus efficiebat. 2. Concludo, établir, prouver, démontrer. Efficere et concludere orationem. Minutis interrogatiunculis quod proposuit, effecit. Argumentis et ratione assensum effecit. Cf. [Auctor].

EFFICTĬO, ōnis, f. Portrait, tableau. (Fig. rhet.). Usus: Effictio corporis cujusdam figuram verbis exprimit.

EFFĬGĬES, ĕi, f. Représentation, image, portrait. Syn. Species, imago, simulacrum. Epith. Eminens virtutis, expressa, polita summis ingeniis, solida, germana. Usus: Filius effigies moris, sermonis, animi mei, humanitatis et probitatis tuæ. Eminens virtutis effigies. Virtutum effigiem posteris relinquere, summis ingeniis expressam et expolitam. Cf. [Imago].

EFFINGO, is, finxi, fictum, ere, a. Représenter, faire le portrait de qqn. Syn. Exprimo. Usus: Formam alicujus et mores effingere. Oris lineamenta in tabula effingere. Effingere animo, quæ memoria tenere velis. Cf. [Fingo].

EFFLĀGĬTĀTĬO, ōnis, f. Demande pressante, instances. Syn. Petitio, postulatio. Epith. Insulsa. Usus: Omnium efflagitatio una fuit. Cf. [Flagito].