ĔPĬGRAMMA, ătis, n. Petite pièce de vers, épigramme. Usus: Epigramma in aliquem facere.
ĔPĬLŎGUS, i, m. Épilogue, péroraison. Syn. Peroratio, conclusio, orationis exitus, pars operis extrema. Epith. Lenior, miserabilior, sane disertus. Usus: Exstat ejus peroratio, quæ epilogus dicitur. Conclusio est exitus et determinatio totius orationis, quæ a Græcis epilogus nominatur.
ĒPĬPHŎRA, æ, f. Écoulement produit par une maladie, flux d’humeur. Syn. Humoris destillatio. Epith. Tanta. Usus: Tanta epiphora oppressus, ut loqui non posset.
ĔPISCŎPUS, i, m. Inspecteur. Syn. Custos, speculator. Usus: Pompeius me Campanæ oræ episcopum voluit, Pompée me préposa à la garde des côtes de Campanie.
Ĕpiscŏpus, i, m. Évêque. Syn. Antistes Sacrorum, Præsul. Phras. 1. Episcopus creatus est, il fut créé évêque. Ad Episcopi gradum, ordinem, honorem evectus est; in Antistitum sacrorum ordinem adscriptus, adlectus, cooptatus est. 2. Episcopatum Albanensem accepit, il reçut l’évêché d’Albe. Ad insulas Albanenses evocatus est; Albanensis Ecclesiæ cura illi demandata est. Rerum sacrarum princeps apud Albanenses; Albanensium Antistes renuntiatus est. Jus summum sacrorum apud Albanenses obtinuit; summo apud Albanenses sacerdotio auctus, ornatus est; Albanensium Ecclesiæ præfectus, præpositus est; Præsul datus est. Mitra pedoque in Albanensium Antistitem est inauguratus. 3. (Episcopus suffraganeus, Vulg.), Coadjuteur. Episcopi vicarius; qui vicariam Ecclesiæ procurationem, administrationem habet; Episcopi partes agit; munus sustinet, peragit, exequitur, præstat. 4. Episcopatum erigere, ériger un évêché. Urbem Episcopi sede ornare; Episcopi sedem in urbe collocare.
ĔPISTŎLA, æ, f. Lettre. Syn. Litteræ. Epith. Antiquissima, valde bella; brevis, brevior, brevissima, disertissima, dulcissima, elegantissima, extrema, falsa, grandis, gratissima, gravis, plena rerum, hodierna, inscripta patri suo, paulo gravior, inanis, innocens, tempestiva, interior, jucundior, levior, liberior, longior, longissima; maxima, minuscula, modestior, objurgatoria, optima, perhumana, pervetus, pervulgata, plena consilii summæque benevolentiæ, plena festinationis et pulveris, plena jucunditatis, plena stomachi et querelarum, plenior, ponderosa, plena omnium non modo actorum, sed etiam opinionum, præclara, propior, proxima, pusilla, recens, recentior, recentissima, suavis et gravis, superior, tantula, verbosior, vetus. Epistolæ crebræ longæque, dignæ, primum iniquæ, deinde contrariæ, postremo in aliquem contumeliosæ, jucundæ, molestæ, multæ, odiosæ, plenæ omnium probrorum, quotidianæ, selectæ, cum sparsæ sale humanitatis, tum amoris notis insignes, suavissimæ, subtiles. Usus: 1. Epistolam scribere plenam festivitatis et leporis; exarare, elucubrare. Dictare, texere epistolam plenam stomachi et querelarum; epistolam bene longam, sparsam sale humanitatis et amoris notis insignem mittere, écrire une lettre. 2. Epistolam elicere, obtenir une lettre. 3. Lacessere epistola, obtundere, fatiguer qqn par des lettres. 4. Afferre; reddere epistolam, requirere, exspectare, rendre, attendre une lettre. 5. Epistolam accipere, recevoir une lettre. 6. Epistolam complicare, obsignare, plier, cacheter une lettre. 7. Epistolam resignare, solvere, aperire, vinculum epistolæ solvere, décacheter une lettre. 8. Epistolæ rescribere, respondere, répondre à une lettre. 9. Epistolam dilacerare, conscindere, déchirer une lettre. 10. Epistolam comprimere, supprimere, premere, anéantir une lettre. Cf. [Litteræ], [Scribo].
ĔPĬTĂPHĬUM, ii, n. Épitaphe, inscription tumulaire. Syn. Sepulcri inscriptio.
ĔPĬTŎME, ēs, f. Extrait, abrégé. Syn. Compendium capita libri et summam complectens. Usus: Epitomen Bruti mihi mittas.
ĒPŌTO, as, avi, atum, are, a. Boire entièrement. Usus: Veneno epoto concidit.