ĒVENTŬS, ūs, m. Événement, issue, dénoûment, conclusion. Syn. Exitus, casus, eventum. Epith. Dubius, fatalis, humanus, incertus, adversus, secundus, prosper, varius. Phras. 1. In omnem eventum, pugnam committere, livrer bataille à tout hasard. Rem in casum pugnæ ancipitis committere; rem in prœlii casum dare; ad incertum casum et eventum acie confligere; rem omnem in incerto pugnæ eventu collocare; in pugnæ casum demittere; ad casum objicere; rem communi Marti relinquere. 2. In omnem eventum aliquid peculi reservare, se réserver quelque argent pour n’importe quelle circonstance. Ad incertum casum et eventum; ad subita rerum; ad incertos rerum exitus; ad omnes casus subsidia parare. Cf. [Casus]. Usus: Eventus est alicujus exitus negotii. Consilia primum, deinde acta, postremo eventus. In omnem eventum forti animo et paratum esse. Cf. [Accidit], [Successus].
ĒVERRĬCŬLUM, i, n. Sorte de filet de pêche. Ab everrendo dictum. Usus: Indicium, everriculum malitiarum omnium, jugement qui englobe toutes les malversations.
ĒVERRO, is, i, raum, ere, a. Balayer, nettoyer; dépouiller. Usus: Omnes domos everrit.
ĒVERSĬO, ōnis, f. Renversement, destruction, ruine. Syn. Ruina, casus, pernicies, excisio, excidium. Usus: Rerum publicarum eversiones. Omnis vitæ eversio.
ĒVERSOR, ōris, m. Destructeur. Usus: Eversor civitatis, regnorum.
ĒVERTO, is, ti, sum, ere, a. Détruire, ruiner. Syn. Deturbo, destruo, eversionem infero. )( Statuo, constituo, confirmo. Adv. Funditus, penitus, plane, sigillatim. Phras. 1. Regnum evertit, il ruina le royaume. Delevit, sustulit; ejus viribus labefactus regni status concidit, exstinctus est, periit; ejus armis ac potentia fractæ sunt regni opes; vires afflictæ; oppressa libertas; obtrita populi jura; urbes armorum vi perculsæ atque prostratæ. 2. Domum evertit, il renversa la maison. Ædes diruit, dissolvit, demolitus est, disturbavit; tecta solo æquavit, adæquavit; ab imo subruit; ad solum diruit. Cf. [Destruo]. 3. Evertit consilia hominis, il ruina les desseins de cet homme. Consilia dissolvit, disturbavit; consilia fregit; consiliis intercessit, occurrit. Usus: Sua confirmare, adversarii evertere. Vi me decrevit, et impressione evertere. Aliquem fortunis omnibus evertere. Virtutis lumen exstinxit; virtutem penitus evertit. Cf. [Destruo], [Vasto], [Ruina], [Populor].
Ē VESTĬGĬO, Sur le champ, à l’instant même. Syn. Mox, repente. Usus: E vestigio eo sum profectus. Cf. [Statim], [Continuo].
ĒVĬDENS, entis, omn. gen. Visible, clair, manifeste. Syn. Clarus, certus, perspicuus. )( Obscurus, occultus, dubius. Usus: Evidens est, de quo inter omnes convenitur. Narratio evidens. Res evidentes et perspicuæ. Argumentis agam evidentibus, et signis omni luce clarioribus. Cf. [Perspicuus].
ĒVĬDENTER, Évidemment, clairement. Usus: Harum rerum tam evidenter pœnituit.
ĒVĬDENTĬA, æ, f. Clarté, évidence. Syn. Perspicuitas. Usus: Græci energiam, nos evidentiam appellamus. Nulla oratio illustrior est evidentia.