ĒVĬGĬLO, as, avi, atum, are, n. Se réveiller. Syn. Vigilo, elaboro, incumbo. )( Indormio. Phras. Hoc mane maturius evigilavi, ce matin, je me suis éveillé plus tôt que de coutume. Temporius experrectus; ex somno excitatus; somno excitus; somno solutus sum; maturius me somnus reliquit. Usus: In tuo negotio curæ meæ omnes et cogitationes evigilant. Cf. [Vigilo], [Dormio], [Somnus].
ĒVINCĬO, is, inxi, inctum, ire, a. Ceindre (la tête). Syn. Vincio. Usus: Corona tempora evincire.
ĒVINCO, is, vīci, victum, ere, a. Vaincre complétement; obtenir. Syn. Vinco, pervinco; multa importunitate impetro. Usus: Verres tot testibus evictus.
ĒVISCĔRO, as, atum, are, a. Éventrer. Syn. Viscera eximo, confodio, discerpo. Usus: Ut tu unquam saxis fixus asperis evisceratus latere penderes.
ĒVĪTĀTĬO, ōnis, f. Action d’éviter, fuite. Syn. Declinatio. Usus: Evitatio incommodorum.
ĒVĪTO, as, avi, atum, are, a. Éviter, fuir, échapper à. Syn. Vito, effugio. )( Expeto. Usus: 1. Dolores omnes evitari non possunt. 2. Vitam evito, vitam eripio, ôter la vie. Cf. [Vito].
ĒVŎCĀTĬO, ōnis, f. Levée, appel en masse. Usus: Evocationes hominum.
ĒVŎCĀTOR, ōris, m. Qui appelle aux armes. Usus: Evocator servorum et civium perditorum.
ĒVŎCĀTUS, a, um, Enrôlé, levé. Syn. Miles auxiliarius et externus, ex diversis locis coactus. Usus: 1. Evocatorum firma manus. 2. E patria evocatus, non expulsus, arcessitus, appelé.
ĒVŎCO, as, avi, atum, are, a. Attirer, inviter; causer, produire. Syn. Elicio, invito, excito, exsuscito. Adv. Magnopere. Usus: Misericordiam oratione evocare. Mercede probitas evocatur. Nulla turpitudo, nullum damnum est, quod non eliciatur et evocetur voluptate. Cf. [Voco], [Provoco], [Cieo].