Excommŭnĭcātus, a, um, Excommunié. Phras. Diro carmine nominatim in ejus caput composito, inferis devotus; communione piorum ejectus; sacer, sacra detestatione jugulatus; piorum communione exterminatus; diris devotus; Ecclesiæ castris horrendo execrationis carmine expulsus.
EXCŎQUO, is, coxi, coctum, ere, a. Mûrir; machiner. Usus: Excoquere malum alicui.
EXCORS, cordis, omn. gen. Déraisonnable, fou, insensé. Syn. Amens, vecors. Adv. Admodum. Usus: Quæ anus est tam excors? Qui hoc non videt, sentit, excors est. Cf. [Amens].
EXCRĔO et EXSCRĔO, as, avi, atum, are, a. Rendre en crachant, cracher. Syn. Vi quadam, ac cum tussi exspuo.
EXCRŬCĬO, as, avi, atum, are, a. Torturer, faire souffrir. Syn. Crucio, conficio, exanimo, interimo. Adv. Mirabiliter. Usus: Non me meæ miseriæ magis excruciant, quam tuæ. Cf. [Crucio].
EXCŬBĬÆ, ārum, f. pl. Garde, faction. Syn. Diurnæ nocturnæque vigiliæ. Epith. Miseræ. Usus: Excubias et custodias capitis mei cognovi, j’ai reconnu avec quelle sollicitude il veillait sur ma vie. Excubias agere.
EXCŬBĬTOR, ōris, m. Sentinelle. Usus: Castra excubitoribus et firmis præsidiis tenebantur.
EXCŬBO, as, bŭi, bĭtum, are, n. Monter la garde, faire sentinelle. Syn. Vigilo, vigilans sum, excubias ago. Usus: Animo hic semper excubandum est, ut nihil improvisum possit accidere. Ego excubo pro salute vestra, nec partem ullam quietis capio. Cf. [Vigilo].
EXCŪDO, is, di, sum, ere, a. Produire (par le travail), exécuter, composer; forger. Syn. Compono, elucubro. Usus: Excudam tibi aliquid commentarii de gloria.
EXCULTUS, a, um, Orné, paré; cultivé. Syn. Ornatus, decoratus, præditus, institutus. Usus: Ingenia disciplinis exculta. Græcorum litteris et inventis, legibus et institutis omnem vitam excultam constitutamque habemus.