EXĬTĬĀLIS, e, gen. com. Funeste, fatal. Syn. Mortifer, calamitosus. Usus: Exitus exitiales.
EXĬTĬŌSUS, a, um, Funeste, pernicieux. Syn. Perniciosus. Usus: Exitiosum consilium.
EXĬTĬUM, ii, n. Ruine, perte. Syn. Pernicies. Epith. Crudelissimum, publicum, commune, summum, luctuosissimum. Phras. Ille multis exitio fuit, cet homme causa la ruine d’un grand nombre de citoyens. Multos in casum traxit; ejus ruina multi concidere; multorum ille salutem afflixit, perdidit; multos ejus ruina involvit, oppressit; in hanc omnium deterrimam miserrimamque conditionem adduxit; multis exitium peperit; perniciem attulit; calamitatem ac pestem importavit. Cf. [Ruina], [Affligo], [Destruo]. Usus: Qui de huius urbis exitio, de nostro interitu, de reipublicæ pernicie cogitant. Exitium alicui comparare, dare; exitio esse.
EXĬTŬS, ūs, m. Terme, résultat, effet. Syn. Eventus, casus, finis, terminus. )( Initium. Epith. Calamitosus, difficilis, dignus vita ac factis, dubius rerum, facilis, felix, perniciosus judici, fortunatus, gloriosus, incertus, iracundus, lautus, maritimus, molestus, notabilis, optabilis, perspicuus, prudens, similis, simillimus principio. Adversi, secundi, boni, contrarii, difficiles, diversi, exitiales, extremi, exitiosi. Fatales, gravissimi, improvisi, incerti, innumerabiles, maritimi, meliores, mirabiles, plurimi, prosperi, recentes, similes, spissi et producti, tristes, necessarii, utiles. Usus: 1. Contigit rebus nostris exitus, quem optabamus; bonum exitum et felicem habuit hæc æstas. Fugam quærebamus, quæ tamen exitum non habebat. Belli exitus semper incerti. Consulatus tuus in exitu est. Exitum exspectare debemus. 2. Finis, fin. Vitam turpem honesto exitu conclusit. Quæ pollicitus es, exitu præsta. Cf. [Eventus], [Finis].
EXLEX, lēgis, omn. gen. Qui n’est pas soumis à la loi. Syn. Qui lege aliqua non tenetur. Usus: Non quod Syllam exlegem putarent. Cf. [Dissolutus].
EXŎLESCO, is, ēvi, ētum, ere, n. Se dénaturer en vieillissant, dépérir. Syn. Quasi inveterasco. Usus: Ætas tua jam exolevit.
EXŎNĔRO, as, avi, atum, are, a. Décharger. Syn. Allevo, onus detraho. Usus: Exonerare aliquem. Cf. [Levo].
EXOPTO, as, avi, atum, are, a. Désirer vivement. Syn. Opto. Usus: Ut ea res tibi laudi sit, exopto. Cf. [Opto].
EXŌRĀBĬLIS, e, gen. com. Qui se laisse fléchir. Syn. Placabilis. )( Inexorabilis. Usus: Exorabilis iracundia.
Exorcismus, i, m. Exorcisme. Phras. Dæmones exorcismis e corporibus pellere, chasser les démons du corps. Malos dæmones ex corporibus exturbare, exigere, profligare; correptos, vexatos a malo dæmone liberare; ex obsessis corporibus malum genium depellere; sacris carminibus malos genios ex miserorum corporibus ejicere, fugare. Cf. [Diabolus].