EXPALLESCO, is, ŭi, ere, n. et a. Pâlir; redouter. Syn. Exalbesco, pallore suffundor. Usus: Expalluisse, erubuisse, titubasse. Cf. [Pallesco].
EXPĀVESCO, is, pāvi, escere, n. et a. Être épouvanté; redouter. Usus: Ensem expavescit muliebriter. Cf. [Metuo], [Timor], [Paveo].
EXPECTŎRO, as, are, a. Chasser du cœur. Syn. Pectore ejicio, expello. Usus: Pavor mihi omnem ex animo sapientiam expectoravit. Cf. [Apertus].
EXPĔDĬO, is, īvi, vel ii, ītum, ire, a. Dégager, délivrer. Syn. Libero, explico, extrico. )( Impedio, induo me in laqueos. Adv. Brevi, breviter, elegantissime, facile, perspicue, plane, vehementer, celeriter. Phras. Expediendum tibi sine cunctatione id negotium est, il vous faut terminer promptement cette affaire. Cunctandum non est in eo negotio; producenda, differenda, proferenda, proroganda, protrahenda, longius ducenda res non est; immorandum non est; facienda mora non est; omnis in ea re abjicienda mora est; languor omnis abjiciendus est; sine mora tentanda res est, sine cunctatione, sine ullo temporis intervallo, aggredienda res est; immorari, cunctari, lente agere, indormire huic negotio non oportet. Usus: 1. Se omni molestia, occupatione, cura, suspicione expedire. Animum metu, mœrore expedire, délivrer. 2. Absolvo, finir, terminer. Negotia, rei institutæ exitum expedire. Nodum implicatum expedire. 3. Promptum facio, impedimenta abjicio, démêler, débrouiller, expliquer. Peto a te, ut eam expedias. Me aliud ex alio impedit, sed si me expediero, etc. Expedire se et evolvere negotiis. Cf. [Explico].
EXPĔDIT, imp. Il est avantageux, utile. Syn. Utile est, conducit. Usus: Cæsaris id consilium ad diuturnitatem dominationis non expedit. Dubitat, quid sibi expediat. Cf. [Emolumentum], [Commodum], [Utilis].
EXPĔDĪTĒ, Facilement, aisément; vite. Syn. Plane, prompte. Usus: Expedite explicat quæstionem.
EXPĔDĪTĬO, ōnis, f. Développement, exposé. Syn. Absolutio. Usus: 1. Habes hic breviter comprehensam multarum rerum expeditionem. 2. Préparatifs de guerre, expédition. Educere exercitum in expeditionem.
EXPĔDĪTUS, a, um, Tout prêt. Syn. Promptus, paratus, facilis, nulla re implicatus. Usus: Aditus ad cœlum bonis expeditissimus est. Expedito et prompto homine nobis opus est. A natura satis aptus et expeditus ad dicendum. Credebat ille viam sibi expeditiorem ad honorem. Expedita oratio. Clodius obviam fit expeditus in equo. Provinciam quam expeditissimam tradere, laisser une province dans le meilleur état possible. Cf. [Paratus], [Promptus].
EXPĒLLO, is, pŭli, pulsum, ere, a. Pousser hors de, chasser. Syn. Ejicio, exigo, detrudo, exturbo, amoveo, submoveo, loco moveo. Phras. Parentem nefarium cum liberis improbis expulit, il chassa ce père criminel avec sa race coupable. Parentem nefarium cum scelerata stirpe omni executus est; evomuit pestilentem eam familiam e foro; sceleratam eam stirpem foro submovit; foro exesse jussit. Cf. [Pello]. Usus: Ejici, exterminari, expelli ab urbe, prædiis.
EXPENDO, is, pendi, pensum, ere, a. Peser, examiner, considérer. Syn. Perpendo, exquiro, examino. Adv. Diligenter. Phras. Expendendum est sedulo, il faut examiner avec soin. Versanda res in animis; sermonibus agitanda; ad calculos vocanda, reducenda; cum animo, in corde agitanda est; calculus ponendus; subducendi sunt calculi; ejus rei consilia animo probe circumspicienda sunt; pensanda sunt ista, ac mente agitanda crebrius; res est animo volvenda, volutanda diligenter; res ejusmodi est, in qua animus se ad omnes cogitationes verset; quam animus secreta æstimatione penset. Cf. [Examino], [Cogito]. Usus: 1. Omnia diligenter expendere, seligere, æstimare. 2. Do, pendo. Pœnas alicui expendere, être puni par quelqu’un. 3. Pondero, metior, peser avec soin. Aurum expendere.