EXTRĂORDĬNĀRĬUS, a, um, Extraordinaire, inusité. Syn. Extra ordinem. )( Legitimus. Usus: Extraordinarios honores accipere. Pecunia extraordinaria. Cupiditatibus extraordinariis adeo non indulgeo, ut vix quotidianis satisfaciam.
EXTRĀRĬUS, a, um, Extérieur. Syn. Externus. )( Interior. Usus: Extraria defensio.
EXTRĒMĬTAS, ātis, f. Extrémité, bout, fin. Syn. Ora. Usus: Cœli nulla ora, nulla extremitas. Omnem infinitatem peragrabat, in nulla extremitate consistens.
EXTRĒMO, A la fin. Syn. Ad extremum, postremo.
EXTRĒMUM, Terme, fin. Syn. Ultimum, finis. Usus: 1. Quod non habet extremum, infinitum est. 2. Adv. Tandem, cum ad, pour la fin. Non illi animus, non fides ad extremum defuit.
EXTRĒMUS, a, um, Extrême, dernier. Syn. Postremus, ultimus, novissimus. )( Infimus, primus. Phras. Res ad extremum venit, la chose est dans une situation désespérée. Ad ultimum dimicationis ventum est. Ad ultimum laboris ac periculi ventum est. Res est in extremum deducta casum. Ad ultima propellimur; omnia extrema, ultima tentanda nunc sunt, et audenda. Cf. [Finis], [Periculum], [Despero]. Usus: Cœlum extremum atque ultimum mundi. Extremum discrimen; in extremo libro. Extrema in oratione. In extremis litteris erat.
EXTRĪCO, as, avi, atum, are, a. Débarrasser, démêler. Syn. Explico, expedio, evolvo. Usus: De negotio tuo nihil adhuc extrico. Cf. [Expedio], [Explico].
EXTRĬNSĔCUS, Au dehors, à l’extérieur. Syn. Extra, foris. Usus: Pulmones adducunt spiritum extrinsecus. Extrinsecus inaurata columna. Re extrinsecus terribili objecta. Cf. [Extra].
EXTRŪDO, is, trūsi, trūsum, ere, a. Chasser, repousser, éloigner. Syn. Ejicio, exturbo. )( Retineo. Adv. Quamprimum. Usus: Domo aliquem, quin amicitia extrudere. Cf. [Ejicio].