ADVŎCĀTUS, i, m. Avocat, défenseur. Syn. Qui alteri adest in causa, qui in judicio aut jus suggerit, aut præsens est amico. Epith. Armatus, perpauci. Phras. Advocatum fieri, se faire avocat. Agendis causis se dare; industriam in agendis causis exercere; in forum venire, se conferre; vocem in quæstum forensem conferre; actorem fori litigiosi esse; causas in judicio agere; causidicum fieri; ad causas adire; in foro versari; causarum actorem, patronum esse; opera forensi ætatem terere; forum celebrare; forensi in munere, forensibus in causis, in causarum patrociniis versari, ætatem agere; forensibus causis patrocinium præstare; causas orare; forum attingere. Usus: Invocare aliquem advocatum ad defendendam causam suam. Esse alicui advocatum. Alicui advocatum venire. Cf. [Patronus].
ADVŎCO, as, avi, atum, are, a. Appeler à soi, au secours. Syn. Accerso, in auxilium voco, convoco. )( Avoco. Usus: In cœtum, ad concilium, ad se ipsum, a voluptate advocare, réunir en conseil, rentrer en soi-même, se recueillir. Advocare sibi, causæ suæ aliquem, appeler à son aide, recourir. Cf. [Voco], [Accerso].
ADVŎLĀTŬS, ūs, m. Vol (des oiseaux). Epith. Tristis. Usus: Tristi advolatu aduncis lacerat unguibus.
ADVŎLO, as, avi, atum, are, n. Voler, accourir vers. Syn. Convolo, accurro. )( Avoco. Adv. Plane, repente, sublime. Usus: Romam, quam mox advolabo. Cum primum litteras recepero, in villam ad te advolabo. Cf. [Accurro].
ADVOLVO, is, volvi, vŏlūtum, ere, a. Rouler vers ou auprès. Usus: Ad genua Principis advolvi, se jeter, se prosterner aux pieds de qqn.
ADŪRO, is, ussi, ustum, ere, a. Brûler. Usus: Barbam, capillum adurere. Cf. [Uro].
ĂDYTUM, i, n. Sanctuaire. Syn. Pars templi secretior, et remotior, penetrale.
ÆDĔPOL, Par Pollux. Jurandi verbum per ædem Pollucis.
ÆDES, is, Temple, maison. Syn. Domus, domicilium. Epith. Bona, magnifica, ornatissima, plena atque ornata, sacra, aliena, amœnissima, aurata, male materiata, nobilissima in palatio, opima, pestilens, salubris, profana, regia. Usus: 1. Ædes privatæ, magnificæ, palais. In intimis, mediis ædibus. 2. Templum, (numero fere singulari,) temple. Ædem consecrare, reparare. Ædium sacrarum et publicarum depopulatio. Cf. [Ædificium].
ÆDĬCŬLA, æ, f. Sanctuaire; maisonnette. Syn. Tempellum, parva domus. Usus: Eam aram, ædiculam, et pulvinar dedicavit.