FĒNĔRĀTO, Usurairement, avec usure, à usure. Usus: Pallam fenerato abstulit.

FĒNĔRĀTOR, ōris, m. Usurier. Syn. Qui fenus exercet. Usus: Feneratorum quæstus odia hominum incurrit.

FĒNĔROR, aris, atus sum, ari, d. Prêter à usure. Syn. Fenori do, fenori loco. Usus: Non feneramur beneficium, nous n’escomptons pas les bienfaits. Pecuniam centesimis fenerari.

FĒNUS (fœnus), ŏris, n. Intérêt de l’argent, usure. Syn. Usura. Epith. Grave, grande, iniquissimum, perpetuum, renovatum, tolerabile. Usus: Fenori dare, locare argentum, prêter à intérêt. Pecuniam gravissimo fenore sumere; fenori accipere, emprunter. Fenore iniquissimo trucidare cives, accabler les citoyens par un intérêt exorbitant. Cf. [Usura].

FĔRA, æ, f. Bête féroce. Syn. Bestia. Usus: Feræ rationis et orationis expertes.

FĔRĀLĬA, ōrum, n. pl. Féralies, fêtes en l’honneur des mânes. Dies erant diis manibus consecrati, quod ad tumulos epulas ferrent ibique cœnas agitarent. Usus: Feralibus præfecta est.

FĔRAX, ācis, omn. gen. Fertile. Syn. Uber, secundus, fertilis, frugifer. Usus: Nihil feracius ingeniis. Cf. [Fertilis].

FERCŬLUM, i, n. Brancard sur lequel on portait dans les processions les dépouilles ou les objets sacrés; par ext. plat, services (à table). Usus: Pomparum ferculis similis, ita lento gressu ingreditur.

FĔRE, Presque. Syn. Ferme, propemodum, prope. Phras. 1. Similitudo fere me fefellit, la ressemblance m’a presque trompé, Propius factum est nihil, ac ut alterum pro altero compellarem. Prope erat, non multum aberat, parum aberat, ut me similitudo vestra falleret; haud procul, minimum abfuit, quin similitudine vestra fallerer; pene, proxime me similitudo vestra fefellisset. 2. Seditio fere orta esset, la sédition allait commencer. Prope seditionem res erat; quid propius fuit, quam ut omnia discordiis miscerentur? res ad seditionem spectabat. Jam in eo res erat, ut seditionibus omnia arderent. 3. Quingenti quatuor fere saucii fuere, il y eut à peu près 504 blessés. Ad quatuor et quingenti saucii fuere. Usus: 1. Probabile est, quod fere fieri solet. Nihil ætate, aut fere nihil differunt. 2. Tantum, seulement. Hæc fere dicenda habui. 3. Profecto, certainement. Non fere quemquam invidia consecuta est. 4. Potissimum, maxime, de cette façon, surtout. Ad hunc fere modum; ad hunc maxime modum locutus est. Cf. [Quasi].

FĒRĬÆ, ārum, f. pl. Féries, jours de fêtes; vacances. Syn. Dies festi cœlestium, dies quietis. Epith. Forenses, novendiales, publicæ. Usus: Feriarum festorumque dierum ratio in liberis requietem habet litium et jurgiorum, in servis operum et laborum. Imperare ferias forenses. Feriæ quantum mihi temporis indulserint.