FĒRĬĀTUS, a, um, Qui est oisif. Syn. Otiosus, vacans. Usus: Epicurei DEUM feriatum volunt otio torpere. Non putes me feriatum a studiis futurum. Cf. [Otiosus].
FĔRĪNUS, a, um, De bête sauvage. Syn. Feris communis. Usus: Ferinus victus.
FĔRĬO, is, ire, a. Frapper, tuer. Syn. Percutio. Phras. Securi feritur, on lui tranche la tête. Securi percutitur; securis in caput dejicitur; ferro caput demetitur; caput cervicibus abscinditur; jugulum ferro resolvitur; cervix abscinditur, præciditur, inciditur; caput a cervicibus avellitur, amputatur; caput ense aufertur; collum secatur, obtruncatur. Usus: 1. Feriunt hæc aures hominum. Oculi spectris feriuntur. Hostem ferire, battre l’ennemi. 2. Ferire fœdus cum aliquo, conclure un traité, (parce qu’en même temps on immolait une victime).
FĔRĬTAS, ātis, f., Barbarie, cruauté. Syn. Immanitas. )( Mansuetudo animi. Epith. Humana. Usus: Pars animi, in qua feritas sit, et agrestis immanitas. Ex feritate aliquem ad humanitatem et mansuetudinem transferre. Cf. [Crudelitas].
FERMĒ, Presque. Syn. Fere. Usus: Mihi ferme acta est ætas. Cf. [Fere].
FERMENTUM, i, n. Levain. Syn. Portio farinæ subactæ acida. Usus: Uxor tota in fermento jacet, vehementer irata est, ma femme est toute fâchée, tout en colère.
FĔRO, fers, tŭli, lātum, ferre, a. Porter. Syn. Porto, gero. Adv. Abjecte, acerbe, acerbissime dissidium, ægre, æque adversam fortunam, aperte, apte, atrociter, clam, clementer, constanter, continenter, de integro, difficilius, diutius, egregie, facile, familiariter, fortiter, graviter humane, humaniter, jam dudum, immoderate, indigne, insolenter, læte, lente, levius, leviter, libenter, mediocriter, mirabiliter, moderate, modice, moleste, molliter, negligenter, nominatim, obscure, obviam sese, omnino, pariter, patienter, placate, placide, plane, pulcherrime, quam humanissime, quam lenissime, quiete, recte, remissius, sane, sapienter, sedate, stulte, submoleste, tacite, toleranter, tranquille, valde, graviter, vere, vitiose. Phras. Ferre non possum hanc injuriam, je ne puis supporter cette injure. Concoquere hanc injuriam non possum; grave est, hominis tot ineptias ac injurias devorare; acerbe me accipere hanc injuriam quid mirum? cujus indignitatem nullius nec oculi, nec aures ferebant. Cf. [Patior], [Sustineo]. Usus: 1. Terra fert fruges. 2. Opinor, conjicio, spero, permettre, admettre. Ut mea fert opinio; ut conjectura fert. 3. Constituo, nuntio, decerno, proposer. Ferre ad populum de re aliqua. Ferre legem. 4. Patior, tolero, perfero, supporter, souffrir, subir. Æquo, vel iniquo animo; modeste, vel parum modeste; leviter, graviter; molliter, indigne; fortiter, sapienter, quieto animo; immoderate, adversos casus ferre. 5. Requiro, postulo, volo, jubeo, demander, exiger, vouloir. Uti natura, consuetudo tulerit. Si tuum commodum ita fert. Ita credebam, reipublicæ tempora ferre. Ut amor tuus fert, perscribe. 6. Reporto, percipio, obtenir, remporter, recueillir. Palmam, primas, prædæ partem tulit; responsum tulit; fructum ex ea re maximum tulit. 7. Affero, do, porter, apporter, procurer. Opem, auxilia, præsidium suffragium ferre. Hæc ætas primum oratorem tulit. 8. Obtineo, consequor, avoir, obtenir. Quot suffragia tulisti? 9. Amo, aimer. In oculis aliquem fero. 10. Celebro, laudo, élever, porter. In cœlum te omnes laudibus ferunt. 11. Dico, prædico, dire; annoncer, prétendre. Homo, ut ferunt, ut fertur, acerrimus. 12. Attribuo, adscribo, porter au compte de. Ferre alicui expensum.
FĔRŌCĬA, æ, f. Orgueil, insolence; fierté. Syn. Ferocitas. Epith. Effrenata, intoleranda, tanta. Usus: Quos illorum animos, quos impetus, quam ferociam, quam intolerandam arrogantiam fuisse putatis? Cf. [Insolentia].
FĔRŌCĬTAS, ātis, f. Orgueil. Syn. Ferocia. Usus: Ferocitatem illius et audaciam frangere, reprimere.