FĔRŌCĬTER, Avec dureté, orgueil. Usus: Maledicta in aliquem aspere, ferociter et libere dicta, paroles hautaines, dures et hardies.
FĔROX, ōcis, f. omn. gen. Fier, orgueilleux, hautain; farouche, féroce. Syn. Vehemens. )( Humanus. Phras. Homo viribus ferox, et efferatis longa militia animis, homme fier de ses forces et rendu farouche par une longue habitude des camps. Atrox ingenium, et accendi facile; homo truci ingenio; præferocis animi; irarum, et animorum plenus, indomitus, implacabilis; homo ingenio asper; vultu truci, voce accusatoria, stolida audacia ferox; homo vehemens feroxque natura; ferox et indomitum ingenium; ingenio violentus et inexorabilis; torvus et minax, voce, vultu, oculis ardescens. Cf. [Audax], [Insolens], [Agrestis]. Usus: Victoria reddidit hominem ferociorem ac impotentem.
FĔRRĀMENTUM, i, n. Instrument de fer. Syn. Ferrea instrumenta. Epith. Bona. Usus: Dicebat se bonorum ferramentorum studiosum. Quæ ferramenta, qui vectes?
FĔRRĀRĬA, æ, f. Mine de fer. Syn. Montis caverna, ex qua ferrum extrahitur. Usus: Apud eos magnæ sunt ferrariæ.
FĔRRĀTUS, a, um, Ferré, garni de fer. Syn. Ferro devinctus. Usus: Hastæ ferratæ.
FĔRRĔUS, a, um, De fer; dur, rigide, inflexible. Syn. Durus. Usus: 1. O durum te, ferreum, ac inhumanum, qui ejus periculis non moveris! 2. Impudens, impudent. Os tuum ferreum.
FĔRRUM, i, n. Fer. Metalli genus durissimum. Epith. Civile, impium. Usus: 1. E terræ cavernis ferrum elicimus, rem ad colendos agros necessariam. 2. Arma, gladius, épée, javelot, arme en gen. Patriæ igni ferroque minatur. Homines certis locis cum ferro collocati.
FĔRTĬLIS, e, gen. com. Fertile, fécond. Syn. Ferax, fecundus, uber, frugifer, fructuosus, opimus. Adv. Maxime. Phras. Terra fertilis, terre fertile. Tam uber et pingue solum est, ut repelli a pastu pecora dicantur, ne satietas perimat; solum pinguissimum, et pabuli fertile, idemque crebris fontibus rigatum. Uberrimum gignendis uvis solum; copiosus ager et opimus, quique et ubertate et varietate frugum facile omnibus terris antecellat; ager frugum fertilis, quem cum obsitum videas, annonæ caritatem non vereare; ager nobilissimæ fertilitatis; abundans omnium copia rerum regio. Usus: Agri opimi, maximeque fertiles. Asia tam fertilis est, ut ubertate agrorum, varietate fructuum, magnitudine pastionis, multitudine earum rerum, quæ exportantur, facile omnibus terris antecellat.
FĔRTĬLĬTAS, ātis, f. Fertilité, abondance. Syn. Ubertas agrorum, rerumque abundantia omnium, bonitas agrorum et fecunditas. )( Sterilitas agrorum. Epith. Barbara. Usus: Quæ sit vel sterilitas agrorum, vel fertilitas. Cf. [Ager].
FĔRUS, a, um, Grossier; farouche, cruel. Syn. Barbarus, immansuetus, immanis. )( Mitis, mansuetus, cicur. Usus: Homo ferus et agrestis; ferus ac ferreus. Gentes feræ, et omni diritate atque immanitate teterrimæ. Mores feri, immanis natura Scytharum. Cf. [Crudelis], [Barbarus].