FĬDĬCŬLA, æ, f. Petite lyre. Syn. Lyra parva. Usus: Fidiculæ numerose sonantes, et tibiæ modulate canentes.
FĪDO, is, fisus sum, ere, n. Se fier, avoir confiance, croire. Syn. Credo, confido. Phras. Fortunæ ne nimium fidas, ne vous fiez pas trop à la fortune. Spem certam in fortuna ne reponas; fortunæ ne nimium credas, confidas; fidem ne habeas; ne te fortunæ credas, committas; ne multum in fortuna ponas, a fortuna exspectes; ut caute agas cum fortuna; minimum tibi de fortuna pollicearis; spem nullam in fortuna constituas, ne fidam, stabilem, firmam, constantem, certam fortunam ducas; auctor tibi sum, ut fortunæ instabilitatem, levitatem, inconstantiam, varietatem, mutationem, varios casus, vicissitudinem pertimescas, extimescas; fortunæ fidem ne habeas; salutem resque tuas non credas. Cf. [Credo], [Confido]. Usus: Somniis, amicorum præsidiis fidere. )( Diffido, Dubito.
FĪDŪCĬA, æ, f. Confiance, assurance. Syn. Spes certa. Epith. Stabilis. Phras. In te fiduciam habeo, j’ai confiance en vous. Quidquid est fiduciæ, in te uno certa cum spe repono; spes mea, quantacumque est, in te recumbit, in te sita est; fiduciam omnem in te locatam habeo; spem omnem in te collocatam habeo; præcipuam spem, ac propemodum unicam in te habeo. Cf. [Spes]. Usus: 1. Artis suæ fiducia insolescit. Hominis præpotentis fiducia; tua fiducia ita se effert. 2. Pactum cum conditione redimendi redhibendique, quod venditum est, (vulgo: Obligatio), vente simulée, contrat fictif, fidéicommis. Qui fiduciam accepit, debet præstare fidem. Commissam fiduciam tenere et possidere.
FĪDUS, a, um, Fidèle. Syn. Fidelis. Phras. Fidissimus amicorum est, c’est le plus fidèle de mes amis. Rara inter paucissimos est fidelitate; is est, quem secundæ adversæque res mecum copularint; cujus fidelitas nunquam erga me defecit; qui datam fidem et colere norit, et tueri; cujus fidei subnixus tutus mihi esse videar. Cf. [Fidelis]. Usus: Fidæ familiaritates amantium.
FĪGO, is, fixi, fixum, ere, a. Enfoncer, assujettir. Syn. Affigo. Adv. Omnimodo. Usus: Beneficium trabali clavo figere. 2. Pono, appliquer. Mentem totam, cogitationem omnem, operam, industriam, studia in consulatu tuo fixi et locavi. Garrulitati; cupiditati modum figere. 3. Configo, percer, traverser. Maledictis aliquem figere, vulnerare, perfodere.
FĬGŪRA, æ, f. Figure, aspect. Syn. Forma, species. Epith. Apta, conglobata, dissimilis, divina, habilis, humana, miranda, muliebris, mira, optima, pulchra, reliqua, tacita, torva, vastior. Usus: Delectabant illum figura et lineamenta hospitæ. Tacita corporis figura conjecturam affert. Conformatio quædam et figura totius oris ac corporis. Corporis partes, forma, statura, figura. In hominis figura belluæ feritas. Formæ figura.
FĬGŪRO, as, avi, atum, are, a. Façonner, former. Syn. Formo, effingo. Usus: Terga boum non sunt ad onus ferendum figurata. Ita figuratum est hoc corpus, ut aliis excellat. DEUS mundum hac forma figuravit. Cf. [Fingo].
FĪLĬA, æ, f. Fille. Epith. Carissima, grandis, nubilis, major, optima, singularis, vetula, multarum nuptiarum unica. Usus: Filiam suscipere. Filiam habere. Filiam spondere alicui, pacisci, collocare; viro dare, mandare, committere, promettre en mariage, marier.
FĬLĬCĀTUS, a, um, Garni de fougère. Syn. Quod filicis, herbæ, speciem refert. Usus: Pateræ filicatæ, coupes où sont sculptées des feuilles de fougère (ou dentelées comme la fougère).
FĪLĬŎLA, æ, f. Petite fille, fille chérie. Epith. Amabilis, carissima, dulcior, nostra vita, parva, jucunda, tristicula.