GĔNĔĀLŎGUS, i, m. Généalogiste, auteur de généalogie. Syn. Qui de originibus scribunt. Huc pertinent: 1. Arbor genealogica, arbre généalogique. Gentis in stirpes et capita descriptio, tributio. Cognationum singularum ab uno stipite ducta designatio. Cognationis universæ in singula familiæ capita facta partitio. 2. Genealogiam facere, faire une généalogie. Generis seriem describere, explicare; generis seriem a capite arcessere ac persequi. Generis stirpes et capita a primo stipite deducere, recensere, percensere. Ab ultimis majoribus generis gradus singulos ducere, deducere, evolvere, explicare.
GĔNER, ĕri, m. Gendre. Syn. Maritus filiæ.
GĔNĔRĀLIS, e, gen. com. Général, universel. Syn. Communis, universus, confusus, late manans, ad multa pertinens, late patens. Phras. 1. (Generalissimus, Vulg.), généralissime, commandant en chef de toute l’armée. Exercitus imperator summus. Cui summa belli administrandi permissa est; penes quem in gerendo bello summa imperii est; bello gerendo cum summa potestate præfectus. Princeps ducum militarium; dux delectus ad bellum gerendum; cui summa imperii bellici delata, mandata est; ad quem summa imperii bellici rediit, translata est. 2. (Generalis Marescallus. Vulg.), maréchal de camp. Supremus castrorum præfectus. 3. Generalis armorum præfectus, grand maître de l’artillerie. Rei tormentariæ cum imperio præfectus. 4. (Generalis vigiliarum magister, Vulg.), grand prévôt de l’armée. Supremus vigiliarum præfectus; vigiliis cum summa potestate præfectus; aciei structor. 5. (Generalis Auditor, Vulg.), avocat général. Prætor, judex causarum militarium supremus. 6. (Generalatus, Vulg.), généralat. Imperium armorum. Imperii summa bellique administrandi; aut: Præfectura suprema legionis. 7. (Generalitas, Vulg.), généraux. Delecti ordinum militarium præfecti. Ordinum militarium duces, principes. 8. (Generalis ordinis, Vulg.), général, supérieur d’un ordre religieux. Summus religiosæ familiæ præfectus, moderator. Religiosæ familiæ summo cum imperio præfectus. Penes quem religiosi imperii summa est. Usus: Generale quoddam decorum est, quod in omni honestate versatur.
GĔNĔRĀLĬTER, Généralement. Syn. Communiter, una comprehensione. Usus: Generaliter aliquid definire. (Vulg. Universaliter).
GĔNĔRĀTIM, En général, en masse. Syn. Generaliter, universe. Usus: Non nominatim, sed generatim instituta proscriptio. Quid singillatim potius, quam generatim loquar? sed generatim quæritur, an?
GĔNĔRĀTOR, ōris, m. Celui qui engendre, père. Syn. Genitor.
GĔNĔRO, as, avi, atum, are, a. Engendrer, produire, faire, créer. Usus: Gigno, creo, procreo. Usus: Hominem generavit et ornavit DEUS. An mundus nullo sit generatus ortu. Unde sit generatus, ortus, concretus. Liberos generare, procreare, gignere.
GĔNĔRŌSUS, a, um, De bonne famille; magnanime, généreux. Syn. Qui altiore animo est; magnanimus, præstans, magnificus, clarus. Phras. Qui generosa stirpe natus est, is magis bonis artibus ac virtuti studere debet, tout enfant de noble famille doit surtout se livrer à l’étude des belles-lettres et à l’acquisition de la vertu. Quicumque loco honesto natus, ei major, quam cæteris colendi præclara studia necessitas imponitur. Quicumque claro, non obscuro, summo loco natus est; quicumque claris parentibus natus est; qui ex nobili familia, clara stirpe ortus est; qui præcipuæ inter cives conditionis est; qui egregia, nobili, illustri domo natus est, majori, quam quivis alius, urgetur virtutis exercendæ necessitate. Ad honestissimos quosque, ad honoratos, primarios in primis pertinent bonorum artium ac virtutis studia. Quem familiæ nobilitas, natalium splendor commendat, eum ad liberalium doctrinarum studia, ad studium summæ laudis, ad omnem laudem et decus eo studiosius incumbere; ad excellentem omnium rerum cupiditatem eo vehementius incitari oportet. Habet hoc nobilitas, familiæ splendor, ut vitæ laudabiliter et cum virtute traducendæ, non modo occasionem, verum etiam causam, neque causam tantum, sed etiam necessitatem afferat. Cf. [Nobilis]. Usus: Civili et generosa stirpe profectus. Forma magnifica et generosa. Generosus equus umbra quoque virgæ regitur, ignavus ne calcari quidem concitatur. Cf. [Animus magnus], [Expositus], [Fortis].
GĔNĪĀLIS, e, gen. com. De fête, de réjouissance. Syn. Voluptuarius, nuptialis. Usus: Lectus genialis.
GĔNĬCŬLĀTUS, a, um, Noueux. Syn. Geniculis distinctus. Usus: Culmus geniculatus.