GĔNUS, ĕris, n. Race, famille. Syn. Familia, stirps. Phras. 1. Utrique illustre genus est, tous deux sont d’une naissance illustre. Ambo summo loco nati, prosapia sunt illustri; genere inter suos clarissimo orti; ad illustrissimos majores genus suum et originem referunt; familiam suam a prima stirpe ad hanc ætatem ordine enumerare possunt; ambo sunt vetustæ prosapiæ et multarum imaginum; summo, honoratissimoque genere nati; claritudine generis præcellunt; claritate natalium sunt insigni. Cf. [Nobilis], [Generosus]. 2. Genere humili et obscuro natus est, il est né de parents obscurs. Ipse sui generis est initium; videtur ex se natus; est unus de multis terræ filius. Cf. [Ignobilis]. Usus: 1. Genus est notio ad plures differentias pertinens. Genus humanum. 2. Ratio, modus, discrimen, res, ordo, espèce, nature, sorte, manière. Tuum consilium de toto genere belli. Prudentia tua in omni genere singularis. Varia furandi genera. In omni genere et varietate artium excellere. 3. Familia, stirps, souche, extraction. Genus ab aliquo ducere, ementiri. Nobili genere ortus, natus.
GĔŌGRĂPHĬA, æ, f. Géographie.
GĔŌMĔTRA vel GĔŌMĔTRES, æ, m. Géomètre. Usus: Geometræ, Musici, Grammatici.
GĔŌMĔTRĬA, æ, f. Géométrie. Usus: In Geometria lineamenta, formæ, intervalla, magnitudines. Geometriam discere, tractare, in summo honore habere.
GĔŌMĔTRĬCUS, a, um, Géométrique. Usus: Geometricum quid explicare.
GERMĀNĒ, Fraternellement. Syn. Fraterne.
GERMĀNĬTAS, ātis, Fraternité. Syn. Communio sanguinis. (Vulg. Fraternitas). Usus: Moveat te horum pietas, moveat germanitas.
GERMĀNUS, a, um, De frère, fraternel. Syn. Ex eadem stirpe et genere orti, præsertim fratres et sorores. Usus: 1. Hic cum mutilum nescio quid locutus est, germanum se Thucydidem arbitrabatur. Frater germanus, soror germana. 2. Verus, sincerus, vrai, véritable. Num hoc germanum esset? Veteres illi et germani Latini. Veræ et germanæ justitiæ effigies. 3. Similis, semblable. Homo Stoicis germanissimus, un Stoïcien tout pur.
GERMEN, ĭnis, n. Rejeton. Usus: Alieno ex sanguine germen.
GĔRO, is, gessi, gestum, ere, a. Faire, exécuter. Syn. Facio, administro, servo. Adv. Abstinenter se, acerbe bellum, apte, auspicato, bene negotium, constanter se, excellentius, felicius, felicissime, fortiter, fortuito, graviter consulatum, honeste, juste bellum, libenter negotium, libere se, magnificentissime consulatum, male negotium, malitiosius rem mandatam, modeste, se negligentius, omnino nihil jure. Optime rempublicam, otiose negotium suum, palam rem, perdite se, pie bellum, præclare negotium, privatim, publice, sanctissime se, severe consulatum, submissius se, teterrime se in provincia, truculentius se, turpissime se, tuto magistratum, valde bene, valde honeste. Geri bene, obscure quid, pulcherrime. Phras. 1. Bene se gerit, il se conduit bien. Eximia ejus in rebus gerendis opera exsistit. Ejus labor in reipublicæ negotiis caste integreque versatur. Egregia ejus in tota vitæ ratione virtus enitet; excellenter, sanctissime et prudenter se gerit. In rebus tractandis præcipua est ejus gloria, virtus eximia; operam dat, ne quis civium virtute præstet. Exemplo et spectaculo est omnibus. In eo munere ita se tractat, ut venire in contentionem cum laudatissimis possit. 2. Male se gerit, il se conduit mal. Turpissime, flagitiosissime se gerit; res libidine gerit, non ratione; admodum degeneravit; veteres suas laudes imminuit; nihil fortiter, nihil moderate gerit; ejus opera non sat caste in eo munere versatur; multa superbe, multa libidinose facit. 3. Munus suum bene gerit, il s’acquitte bien de son emploi. Munus suum, provinciam cum laude sustinet; partes officii omnes egregie tuetur, colit; muneri suo satisfacit; nihil in eo officii ad exsequendum munus suum desideres, exspectes; nihil in muneris functione curæ aut diligentiæ prætermittit; muneris sui partes non languide aut indiligenter præstat. Pro rege se gerit, il se conduit en roi. Partes sibi regis sumit; personam regis in republica tuetur. Usus: 1. Susceptum negotium pro tua fide et diligentia ex voluntate Cæsaris gerito. Bene sapienterque rempublicam gerere. Inimicitias, bellum, personam rem alicujus gerere. Ingenium muliebre, animum laude dignum gerere. 2. Vivo, me exhibeo, cum vocibus: me, te, se conduire, se comporter. Turpissime, male, prudenter se gerere. Gerere se pro cive, se comporter comme un citoyen. 3. Morem gerere, obtemperare, être complaisant pour qqn, condescendre à ses désirs.