HYDRĬA, æ, f. Urne. Syn. Urna.
HYDROPS, ōpis, m. Hydropisie. Syn. Aqua intercus.
ĬAMBĬCUS, a, um, Iambique. Usus: Iambicus versus orationi simillimus.
ĬAMBUS, i, m. Iambe, pied composé d’une brève et d’une longue. Pes carminis. Epith. Duplex, extremus, frequentissimus. Usus: Iambus in oratione vitiosus, si extremus ponatur.
ĬBI, Là, dans ce lieu (sans mouv.). Syn. In eo loco, eo loci, inibi, in illisce ædibus. Usus: 1. Nemo est, qui non ubivis, quam ibi, ubi est, esse malit. 2. Ea occasione, alors, en ce moment. Ibi Cæcinna postulare cœpit.
ĬBĪDEM, Là même, au même lieu (sans mouv.). Syn. In eodem loco. Usus: Ibidem, in quo læsi, solabor. Ibidem te operiar.
ĪCO, is, īci, ictum, ere, a. Frapper. Syn. Ferio, ictum do. Usus: In pactione fœdus icere.
ĪCTŬS, ūs, m. Coup, blessure. Syn. Percussio, petitio. Epith. Contrarius, flammatus, levis, non tribunitius sed consularis, validus. Phras. Multis et gravibus ictibus concidit, il est tombé percé de coups. Pugnis calcibusque fœde conscissus, multis plagis confectus interiit; inter dolorem crepitumque plagarum multis ictibus acceptis datisque corruit; acceptis gravissimis plagis, corpore recentibus verberum vestigiis livido, semianimis procubuit. Usus: Ictu fulminis deflagravit. Ictu et conjectione telorum cominus magnæ sæpe copiæ pulsæ sunt. Eodem tecum ictu concidi.