IMMORTĀLIS, e, gen. com. Immortel. Syn. Indissolubilis, sempiternus. )( Mortalis. Usus: Quorum vivit immortalis gloria et fama. Immortalem fructum ex re aliqua capere.
IMMORTĀLĬTAS, ātis, f. Immortalité. Syn. Immortalis memoria nominis; sempiterna, immortalis gloria; perpetuitas, immortalis vitæ conditio, memoria hominum sempiterna; æternitatis memoria. )( Mortalis. Phras. et Usus: 1. Facta alicujus et famam immortalitati tradere, immortaliser les actions et la renommée d’un homme. Nominis memoriam sempiternæ gloriæ ac immortalitati commendare; facta nomenque immortalitati mandare, donare; ad immortalitatem consecrare, immortalitatem alicui donare. 2. Ea res immortalitatem nominis tibi pariet, cette action rendra votre nom immortel. Te ad posteros sempiterna gloria donabit, afficiet, illustrabit; laudem nominis ad sempiternam memoriam temporis propagabit; nomen tuum posteritati tradet, omnium scriptis et sermonibus exornandum, extollendum, celebrandum; nominis tui gloriam cum omni posteritate adæquabit; ab hominum oblivione, ab interitu vindicabit; memoriam tui reddet immortalem; ea re id consequeris, ne qua res tui nominis famam delere possit; ut omnis de te posteritas loquatur; ut fama tua nunquam consenescat; nunquam obscuretur; nullo unquam tempore exstinguatur; nulla temporis diuturnitate deleatur; ut nomen tuum vigeat memoria sæculorum omnium; ut de te posteritas omnis audiat et loquatur; ut memoriam tui excipiat, alat et tueatur æternitas. Cf. [Fama], [Posteritas].
IMMORTĀLĬTER, A la manière des immortels. Syn. Incredibiliter, maximopere. Usus: Immortaliter gaudere, ressentir une joie infinie.
IMMŌTUS, a, um, Qui est sans mouvement, immobile. Usus: Firmum immotumque animo sedet.
IMMUNDUS, a, um, Sale, impur, malpropre. Syn. Impurus, illotus, sordidus, contaminatus. Usus: Humus immunda.
IMMŪNIS, e, gen. com. Exempt d’impôts. Syn. Vacuus a munere, qui munere vacat. Phras. Immunis est a tributis et publicis oneribus, il est exempté des impôts et des charges publiques. Virtute id consecutus est, nihil ut publice penderet; ut vectigalis non esset; ut ex eorum numero, qui publice aliquid pendunt, eximeretur; ut esset expers eorum onerum, quæ publice imponuntur; ut nullam pecuniam in commune conferret; ut publicis oneribus vacaret; tributarius ne esset; tributum ut nullum conferret. Usus: Agri, civitates immunes, terres, cités sans redevances. Cf. [Privilegium].
IMMŪNĬTAS, ātis, f. Exemption (d’impôts, de service). Syn. Vacatio, libertas. Epith. Infinita. Usus: Dare alicui immunitatem munerum.
IMMŪNĪTUS, a, um, Non fortifié. Syn. Apertus, non septus. )( Munitus, septus.
IMMŪTĀBĬLIS, e, gen. com. Qui ne change point, immuable. Syn. Immobilis, perennis. )( Mutabilis. Usus: Res stabilis et immutabilis. Æternum et immutabile fatum.
IMMŪTĀBĬLĬTAS, ātis, f. Immutabilité. Syn. Necessitas. )( Mutabilitas.