INCĪSUM, i, n. Incise. Syn. Incisio.
INCĬTA, æ, et INCĬTÆ, ārum, f. pl. Extrémité. Syn. Paupertas, indigentia. Usus: Ad incitas redactus, réduit au désespoir, à la dernière extrémité. Cf. [Paupertas].
INCĬTĀMENTUM, i, n. Aiguillon, stimulant. Syn. Invitamentum, illecebra. Epith. Summum. Usus: Hoc hominibus maximorum laborum et periculorum incitamentum est. Cf. [Excito], [Animus].
INCĬTĀTĒ, Précipitamment. Syn. Incitatius ferri.
INCĬTĀTĬO, ōnis, f. Mouvement rapide, véhémence. Epith. Acris, vehemens, divina. Usus: Acri et vehementi incitatione inflammare animum. Incitatio languentis, moderatio effrenati populi.
INCĬTĀTUS, a, um, Poussé, lancé, mis en mouvement, rapide. Adv. Plane, vehementius. Usus: Totius mundi incitatissima conversio.
INCĬTO, as, avi, atum, are, a. Mettre en mouvement. Impello, exacuo, excito, suscito, incendo, irrito, stimulos admoveo, cohortor. Adv. Effrenate, temere. Phras. Ad præclarum facinus incitare, pousser à une action éclatante. Ad audendum animos addere, augere; alacritatem addere, afferre; animos dare, erigere, excitare, afferre; spei ac fiduciæ implere; incitamento esse; desiderium rari decoris admovere. Cf. [Excito], [Impello], [Hortor], [Animo]. Usus: Incitare aliquem spe laudis ad aliquid agendum. Mentem alicujus incitare. Incitata odia, ira; studium ad investigandum incitatum. Incitat se vis aquæ. Naves se incitant.
INCLĀMO, as, avi, atum, are, a. et n. Crier. Syn. Voco, altiore voce clamo. Usus: Expeditus, facito, ut sis, ut, cum inclamavero, advoles. Cf. [Voco].
INCLĒMENS, entis, omn. gen. Dur, rigoureux. Syn. Asper. Cf. [Durus].
INCLĒMENTER, Durement. Usus: Inclementer in aliquem dicere.