INCLĒMENTĬA, æ, f. Dureté, rigueur. Syn. Duritas. Cf. [Inhumanitas].
INCLĪNĀTĬO, ōnis, f. Action de pencher, inclinaison; inclination, penchant, propension. Syn. Conversio, status, mutatio, conatus, flexio, inflexio. Epith. Divina, magna, repentina, tanta, maxima, parva. Usus: Minimis momentis maximæ inclinationes temporum fiunt. Inclinatio quædam ad meliorem spem visa est fieri. Inclinatione voluntatis propendere in aliquem. Conversio status, inclinatio reipublicæ.
INCLĪNO, as, avi, atum, are, a. et n. Faire pencher, se pencher. Syn. Vergo, propendeo. )( Sto, erectus sum. Phras. Inclinat ad lenitatem, il est porté à la douceur. Ad lenitatem se dat; proclivior est ad lenitatem; ad lenitatem sua sponte propendet; summa propensione in leniora fertur; inclinatissimo est ad lenitatem animo. 2. Inclinat ex natura ad avaritiam, il est naturellement avare. Natura propensus est ad exsecrabile vitium avaritiæ; ad avaritiam natura propendet; ad avaritiam natura illum sua ducit; natura hortante, naturali quodam studio ad avaritiam fertur, rapitur; naturali quadam inductione animi avaritiam sequitur; suopte ingenio, impetu quodam naturæ, naturali quadam voluntatis inclinatione ad avaritiam incitatur. Usus: 1. Sententia senatus inclinat ad pacem. In vitium, in fugam inclinare. 2. Deficio, manquer, faire défaut, être à son déclin. Eloquentia, opes, forma reipublicæ inclinat. Inclinat acies, animi militum. 3. Flecto, pencher pour ou vers. Inclinat se ad Stoicos. Inclinare omnia ad suum commodum.
INCLĬTUS, a, um, Illustre. Syn. Clarus, nobilis, insignis. Cf. [Clarus], [Nobilis].
INCLŪDO, is, si, sum, ere, a. Enfermer. Syn. Claudo, comprehendo. )( Excludo. Adv. Apte, intus, argute, divinitus, diutius. Phras. Certis finibus orationem includam, je renfermerai mon discours dans des bornes marquées. Certis finibus circumscribam; cancellos, quibus me ipsum circumscripsi, non egrediar. Certos mihi fines terminosque constituam, extra quos egredi non possim, si maxime velim. Cf. [Termino]. Usus: Imaginem alicujus in clypeo aureo includere. Orationem in epistolam inclusi. Dolor mihi et admiratio vocem inclusit. Cf. [Carcer], [Claudo].
INCLŪSĬO, ōnis, f. Emprisonnement. Usus: Inclusione contentus non eras, interficere volueras.
INCŒPTĬO, rectius: INCEPTĬO, ōnis, f. Action de commencer, entreprise. Syn. Initium, principium.
INCOGNĬTUS, a, um. Inconnu. Syn. Ignotus. )( Notus. Usus: Condemnare aliquem causa incognita. Cf. [Ignotus].
INCŌGĬTANS, tis, omn. gen. Irréfléchi, inconsidéré. Usus: Incogitantem, imprudentem oppressit.