INCREBRESCO, is, buĭ, ere, n. S’augmenter, se répandre. Syn. Percrebesco, pervagor. Usus: Hæc consuetudo dudum jam increbuit. Numerus oratorum; sermo, fama, rumor, increbescit.
INCRĒDĬBĬLIS, e, gen. com. Incroyable, Syn. Inauditus, monstro vel portento similis, singularis, humanam fidem excedens, ultra fidem. )( Credibilis. Adv. Prorsus. Phras. Incredibile est, c’est incroyable. Non est, ut credi possit; non est ut habeatur fides; fidem superat; abhorret a fide; verisimile non est; ejusmodi est, ut fide careat, ut adjungi fides nulla possit; mendacii speciem habet; mendacium præfert; veritatis imaginem nullam ostendit; fidem excedit; alienum est a ratione; vero, rationi consentaneum non est; supra, quam credi possit. Usus: Singularis et incredibilis virtus, audacia; agere alicui gratias incredibiles.
INCRĒDĬBĬLĬTER, D’une manière incroyable, étonnamment. Syn. Immortaliter. )( Credibiliter. Usus: Incredibiliter gavisus sum.
INCRĒDŬLUS, a, um, Incrédule.
INCRĒMENTUM, i, n. Accroissement, développement. Syn. Accessio. Usus: Incrementum afferre. Maximis incrementis augetur hostium potentia. Cf. [Accessio], [Augeo].
INCRĔPO, as, ŭi, ĭtum, are, n. Faire du bruit, craquer; gronder, accuser. Syn. Redarguo, accuso. Usus: Alicujus ignorantiam increpare. Quidquid increpuerit, jam ille pertimescit. Cf. [Reprehendo].
INCRESCO, is, crēvi, ere, n. S’accroître. Usus: Increscit audacia; increscente certamine. Cf. [Cresco].
INCRŬENTUS, a, um, Non ensanglanté. Usus: Victoriam incruentam referre.
INCRUSTO, as, avi, atum, are, Couvrir d’un enduit. Syn. Crustam duco, crusta obduco, applico crustam.
INCŬBO, as, ŭi, ĭtum, are, n. Se coucher sur, couver. Syn. Transl. Inhio. Usus: Spe atque animis thesauro incubare. Litteris incubare.