INFĬMUS, a, um, Le plus bas, le dernier, infime. )( Summus. Usus: Ex infimo genere et fortunæ gradu. Infima fæx populi. Infimo cuique gratissima animadversio. Infima conditio servorum.
INFĪNĬTAS, ātis, f. Immensité. Syn. Immensitas, infinitio, innumerabilitas. Usus: Infinitas locorum, rerum atque naturæ. Infinitatem omnem mente peragrare.
INFĬNĪTĒ, A l’infini. Syn. Sine modo et fine. Usus: Divitias infinite concupiscit Materia infinite dividi et secari potest.
INFĪNĪTĬO, ōnis, f. Immensité. Syn. Infinitas.
INFĪNĪTUS, a, um, Infini. Syn. Immensus, innumerabilis, inexhaustus, indeterminatus, cujus nulla est ora, nulla extremitas. )( Definitus. Usus: Immensa, infinita, immoderata cupiditas. Infinitam potestatem alicui permittere. Infinita posteritas.
INFIRMĀTĬO, ōnis, f. Réfutation. Syn. Debilitatio, confutatio, refutatio. Epith. Conjecturalis, comparativa. Usus: Infirmatio rerum judicatarum.
INFIRMĒ, Faiblement. Syn. Parum. Usus: Videbam infirme animatos.
INFIRMĬTAS, ātis, f. Faiblesse. Syn. Imbecillitas, debilitas. Usus: Me conficit sollicitudo, ex qua etiam infirmitas corporis. Infirmitatem corporis animi virtute superare. Infirmitas laterum, virium, animi, ætatis, valetudinis. Cf. [Debilitas].
INFIRMO, as, avi, atum, are, a. Affaiblir. Syn. Infirmum facio, debilito, frango. )( Confirmo. Usus: Infirmare fidem alicujus et convellere. Pacta infirmare. Legem, senatum, veritatem infirmare. Infirmare objecta et diluere. Cf. [Debilito], [Frango].
INFIRMUS, a, um, Faible, malade (d’esprit et de corps). Syn. Imbecillis, debilis, enervatus, fractus, carens viribus. )( Firmus. Adv. Omnino. Phras. 1. Corpore est admodum infirmo, il est d’une très faible complexion. Corpore est effeto, fracto et debilitato; parum firmamenti, parum in eo virium est; qua imbecillitate, qua macie? Summa gracilitate atque infirmitate corporis. Cf. [Debilis], [Valetudo]. 2. Animo adhuc est infirmo, il n’a pas encore assez de prudence. Animo est nondum consilio ac ratione firmato; pectoris eius angustiæ nondum capiunt tantam consilii firmitatem; non recipit levitas ista, non egestas animi; non infirmitas ingenii sustinet personam tam gravem, tam severam. Cf. [Animus]. Usus: Homo ætate affecta, infirmis viribus, afflictus, caducus.