INFLAMMĀTĬO, ōnis, f. Inflammation; enthousiasme. Syn. Ardor. Usus: Inflammatio animi et quidam quasi afflatus furoris.
INFLAMMO, as, avi, atum, are, a. Mettre le feu à, allumer, brûler. Syn. Incendo, ignem infero, faces admoveo. )( Restinguo, exstinguo. Adv. Necessario. Usus: 1. Templa inflammare. 2. Hortor, incito, impello, exciter, échauffer. Animos inflammare. Inflammare populum; inflammare motus animorum, vel exstinguere. Inflammatus ira. Cf. [Impello], [Excito]. Inflammatur et exardescit in dicendo. Cf. [Hortor], [Excito], Impello; item: Ignis, Incendo, Accendo, Flamma.
INFLĀTĬO, ōnis, f. Enflure. Syn. Tumor. Epith. Magna. Usus: Fabæ magnam inflationem habent.
1. INFLĀTUS, a, um, Enflé. Syn. Tumidus. Adv. Vehementius, gravius. Usus: 1. Serpens inflato collo. 2. Superbus, elatus, enflé, enorgueilli. Hostes spe animisque inflati. Lætitia inflatus et insolens. Errore, opinionibus inflati. Cf. [Superbus], [Arrogans].
2. INFLĀTŬS, ūs, m. Insufflation, souffle. Syn. Afflatus. Epith. Divinus, primus. Usus: Primo tibicinis inflatu, au premier son de la flûte. Instinctu inflatuque divino.
INFLECTO, is, flexi, flexum, ere, a. Courber; fléchir, désarmer. Adv. Leviter, oblique. Usus: Jus civile non gratia inflectitur, non potentia perfringitur. Ne injuria animi tui magnitudinem inflectat. Inflexa, mollis et tenera oratio.
INFLEXĬO, ōnis, f. Action de plier, courbure. Syn. Flexio. Epith. Fortis ac virilis. Usus: Inflexio laterum.
INFLĪGO, is, flixi, flictum, ere, a. Causer, infliger. Syn. Infero. Usus: Mortiferam plagam reipublicæ infligere. Id tibi dedecus, turpitudinem sempiternam infliget. Cf. [Impingo].
INFLO, as, avi, atum, are, a. Enfler, enorgueillir. Syn. Efferor, intumesco. Phras. 1. Ex re tantilla inflaris? Quoi! vous vous enorgueillissez pour si peu de chose? Res tantilla tibi dat animos? Res tam exigua tibi animos facit? Res tantilla tibi eos affert spiritus? Ex re tantilla tollis animos? Res tantilla adeo effert animum? Ex re tantilla adeo te extollis? Cf. [Superbus]. Usus: Insolentia, timore, spe, lætitia inflari.
INFLŬO, is, fluxi, fluxum, ere, a. et n. Couler dans. Syn. Illabor. )( Effluo. Phras. 1. Savus in Danubium influit, la Save se jette dans le Danube. Savus Danubio flumini miscetur; in Danubium præcipitat, se evolvit; in Danubium devolvitur; Istro flumine excipitur; leni aquarum tractu Istro se insinuat; Danubium auget. Cf. [Flumen]. Usus: In animos, in aures concionis blanditiis orationis influere. Ex illa lenitate ad hanc vim influat aliquid, oportet. Influunt in urbem hostes.