INSTAURĀTĪVUS, a, um, Renouvelé. Usus: Ludi instaurativi, jeux qui recommencent.
INSTAURO, as, avi, atum, are, a. Renouveler. Syn. Renovo, redintegro, itero. Phras. Ut animum instauravit, dès qu’il eut repris courage. Ut animum refecit, redintegravit; ut se collegit paululum; ut animum paulisper revocavit. Usus: Instaurare animum collapsum. Aciem, bellum, cædem instaurare.
INSTĪGĀTĬO, ōnis, f. Action d’exciter. Syn. Fermotio, impulsio.
INSTĪGO, as, avi, atum, are, a. Pousser, exciter. Syn. Sollicito, impello, incito, stimulo; stimulos animis subdo; stimulis concito; calcaria addo, admoveo; incendo; tanquam quibusdam verborum tædis ac facibus inflammo; lacesso. Cf. [Impello], [Incito], [Concito], [Fucito].
1. INSTINCTUS, a, um. Excité, animé. Syn. Instigatus, plenus adhortantium vocibus. Usus: Homo nefario furore, ira, audacia instinctus.
2. INSTINCTŬS, ūs, m. Impulsion, excitation. Syn. Instigatio, afflatus, impulsus. Phras. Id non sine cœlesti afflatu atque instinctu divino factum est, cela fut fait sous l’inspiration et le souffle de la Divinité. Non sine cœlesti admonitu; non sine arcana cœlestique mentis incitatione; non sine Numinis certo afflatu factum est. Divino tactus spiritu; divino instinctus Numine; divino afflatus spiritu id consilium arripuit. DEUS illi eam mentem objecit; DEUS eum in eam mentem impulit; divini afflatus is spiritus fuit, qui ei hanc mentem dedit, qui ad id agendum hominem permovit. Usus: Instinctu divino afflatuque.
INSTĬTOR, ōris, Vendeur, marchand. Syn. Negotiator. Usus: Institorum et opificum multitudo. Cf. [Mercator].
INSTĬTUO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Établir, fonder, instituer. Syn. Decerno, constituo, incipio, erudio. Adv. Occulte, sapienter, male, bene, liberaliter, non ita, optime, parum. Usus: 1. Portorium, pœnam instituere. Institueram ad te scribere. Iniquam legem et conditionem instituit. 2. Incipio, commencer. Picturam, sermonen instituere. Perge, ut instituisti. Adhibe diligentiam, quam instituisti. 3. Compono, ordino, dispono, régler, organiser, disposer. Actionem, rationem rei peragendæ, litem instituere; civitates, collegia opicum conflare et instituere. Officinam instituere. 4. Facio, faire, instituer. Instituere heredem, tutorem, testes, accusatores. 5. Erudio, instruire. Instituere filios ad majorum instituta. Vir litteris, omnibus disciplinis institutus. Vita instituta præceptis philosophorum. Cf. [Incipio], [Ordino], [Doceo], [Erudio], [Propono].
INSTĬTŪTĬO, ōnis, f. Instruction, éducation. Syn. Institutum, disciplina, educatio. Epith. Antiqua, firma, præclara, puerilis. Usus: Institutio doctoris ad cujuscumque naturam accommodanda est. Iisdem præceptis, eadem institutione formatur. Ratio et institutio gubernandæ reipublicæ. Stoicorum sectam et institutionem persequi. Cf. [Disciplina].
INSTĬTŪTUM, i, n. Règle de conduite, principes, habitudes. Syn. Instituta ratio, mos, consuetudo. Epith. Meretricium, nefandum atque inauditum, novum, nefarium, patrium, vetus. Usus: Civitatis leges, juris publici instituta, mores, consuetudinem nosse. Tenere idem institutum et servare. Non natura, sed instituto moderatus. Suo instituto uti. Ab instituto aliquem abducere. Ad institutum redire, reverti. Cf. [Consuetudo], [Mos].