INSUESCO, is, ēvi, ētum, escere, n. S’accoutumer à. Syn. Assuesco. Cf. [Assuesco].
INSUĒTUS, a, um, Qui n’a pas l’habitude. Syn. Insolens, imperitus. )( Assuetus. Usus: Insuetus belli, armorum insolens. Cf. [Imperitus].
INSŬLA, æ, f. Ile. Syn. Terra ubique aquis cincta. Epith. Extrema, inculta, magna, media, parva et referta divitiis, plena, atque ornata, sacra, tenera, tota, venalis. Insulæ fructuosissimæ, multæ. Usus: Fabulæ ferunt, in beatorum insulis eos, qui caste ætatem egerint suam, immortale ævum degere.
INSULSĒ, Sottement. Usus: Inepte, frigide, insulse loqui.
INSULSĬTAS, ātis, f. Sottise. Syn. Stultitia, ineptiæ. Usus: Quis ejus insulsitatem ferat? Cf. [Ineptiæ].
INSULSUS, a, um, Sot, niais. Syn. Ineptus, frigidus, absurdus. Usus: Adolescens non insulsus. O gulam insulsam. Cf. [Ineptus].
INSŬLTO, as, avi, atum, are, n., nonnunquam a. Sauter, attaquer; se moquer, insulter. Syn. Irrideo, illudo, irruo. Adv. Vehementius. Usus: In miserias alicujus, in omnes, in rempublicam insultare. In calamitate insultare. Cf. [Insolens].
INSUM, ines, esse, n. Être dans, exister. Syn. Sum, insideo. Usus: Nullum dedecus reperiri potest, quod in hoc non insit. Inest in oratore perfecto omnium scientiarum absolutio. In hac vita nihil inest, nisi miseria.
INSŪMO, is, sumpsi, sumptum, ere, a. Dépenser, employer à. Syn. Consumo, impendo. Usus: Insumere laborem aut sumptum in rem aliquam. Cf. [Consumo], [Impendo], [Sumptus].
INSŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Coudre dans. Syn. Includo. Usus: Insui in culeum, être cousu dans un sac.