INSUPER, De plus. Syn. Præterea.
INSUPĔRABĬLĬS, e, gen. com. Insurmontable. Usus: Insuperabilis Alpium transitus.
INSURGO, is, surrexi, surrectum, ere, a. S’élever sur, se dresser. Phras. (Vulg. Insurgere in auctorem consilii), s’élever contre, attaquer l’auteur d’un avis perfide. Contra auctorem nefarii consilii ausi consistere; coorti in auctorem consilii; in auctorem consilii eorum subito ingenia exarsere; in eum hominem consurgere universi cœpere. Cf. [Adversor], [Resisto]. Usus: Insurgere altius, s’élever plus haut.
INSŬSURRO, as, avi, atum, are, n. et a. Murmurer à l’oreille. Syn. In aurem loquor. Adv. Familiariter, simulate. Phras. Insusurrabo, si quod verbum memoriæ non occurrerit, je vous soufflerai, si la mémoire vous fait défaut. Dissimulanter suggeram; in aurem dicam, subveniam depressa et submissa voce, ubi te memoria fugerit, ubi memoria vacillarit; suggerendo hærentem in salebris expediam. Usus: In aurem ejus quædam insusurravit. Insusurrare eamdem cantilenam.
INTĀBESCO, is, bŭi, escere, n. Se dessécher, se consumer. Syn. Extabesco. Usus: Diuturno morbo intabescere.
INTACTUS, a, um, Pur, non souillé; libre, exempt. Syn. Integer, inviolatus. Usus: Intactus a sibilo Hortensius pervenerat ad senectutem. Provinciæ bello intactæ. Cf. [Integer].
INTĀMĬNĀTUS, a, um, Non souillé. Syn. Incontaminatus, intactus, integer.
INTĔGER, ra, rum, Pur; sain et sauf. Syn. Incorruptus, inviolatus, intactus, castus; solidus, plenus, incolumis. )( Contaminatus, vitiosus. Adv. Diutissime, plane. Phras. Tibi omnia eo bello manebunt integra, vous ne subirez aucune perte dans cette guerre. Salva ac integra tibi erunt omnia; sincera omnia sanctaque, integra inviolataque servabuntur; in vastatione omnium possessiones tuas sacrosanctas futuras tibi promitto; tuta tibi omnia sanctaque fore polliceor; incolumes manebunt fortunæ tuæ et illibatæ; intactæ a bello et, quod aiunt, sarta tecta restabit fortuna domus tuæ. Integræ florentesque, nusquam libatis opibus, erunt fortunæ tuæ. Usus: 1. Quo nemo integrior, nemo sanctior. Exemplum innocentiæ, vitæque integerrimæ. Integerrimas gentes belloque intactas aggressus est. Dum valetudo, dum existimatio est integra. 2. Liber, libre. Omnem causam alicui integram reservare. Rem ad meum reditum integram esse jussi. Rem ad senatum integram referre. Recipe me rudem et integrum discipulum. 3. Quod licet, loisible, permis. Si mihi libera essent omnia ac integra. Mihi integrum est facere, vel non facere. Viderint, quibus integrum est. 4. In integro res est, l’affaire n’a subi aucun dommage. 5. De integro homini gratulare, féliciter de nouveau. 6. In integrum restituere, remettre dans son premier état. Cf. [Innocens], [Totus].
INTĔGRĒ, Avec intégrité. Usus: Vita integerrime acta. In amicorum periculis caste ac integre versari.