INTERMĬNOR, aris, atus sum, ari, d. Menacer. Syn. Minor. Cf Minari.
INTERMISSĬO, ōnis, f. Interruption. Syn. Intervallum, intercapedo, relaxatio. Usus: Nunc, propter intermissionem forensis operæ, sine ulla intermissione temporis dies noctesque litteris vaco.
INTERMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. Suspendre, interrompre. Syn. Interdum conquiesco, intermissionem facio. )( Retineo. Adv. Jam diu. Usus: 1. In maximis occupationibus nonnunquam intermitto studia doctrinæ, consuetudinem pristinam. 2. Planities intermissa collibus. Paucis diebus intermissis, après quelques jours d’intervalle.
INTERMŎRĬOR, ĕris, mortŭus sum, mori, d. Mourir dans l’intervalle, être oublié. Syn. Pereo, morior. Usus: Nullum apud te officium intermoritur.
INTERMUNDĬA, ōrum, pl. n. Espaces entre les mondes. Syn. Spatium inter mundos Epicuri interjectum. Usus: Tanquam modo ex Epicuri intermundiis descendisset.
INTERNĔCĪNUS, a, um, Meurtrier. Syn. Crudelis, inexpiabilis, ubi necesse sit omnes necari. Usus: Bellum internecinum, guerre d’extermination.
INTERNĔCĬO, ōnis, f. Tuerie, mort, carnage. Syn. Exitium, interitus, exstictio. Epith. Magna. Usus: Internecionem facere. Internecione cives liberare. Cf. [Cædes].
INTERNĔCO, as, cŭi, ctum, are, a. Tuer. Usus: Hostibus internectis. Cf. [Interficio].
INTERNOSCO, is, nōvi, ere, a. Distinguer. Syn. Secerno, discerno. Adv. Difficulter, perdifficiliter. Usus: Verum a falso, dignumque an indignum sit, internoscere. Cf. [Discerno].
INTERNUNTĬUS, ii, m. Messager, parlementaire. Syn. Interpres. Epith. Assiduus. Usus: Assiduis cum illo internuntiis egi.