INTĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. Broyer dans. Usus: Tu intrivisti, tibi exedendum est (Prov.), le vin est tiré, il faut le boire.
INTERPELLĀTĬO, ōnis, f. Interruption. Syn. Interventus. Usus: Interpellatione mei familiaris interrupta est mea epistola.
INTERPELLĀTOR, ōris, m. Importun, fâcheux. Syn. Interventor. Epith. Minus molestus. Usus: In litteris sine interpellatoribus molestis versor.
INTERPELLO, as, avi, atum, are, a. Interrompre. Syn. Interrumpo, impedimento sum. Adv. Odiose, paulum. Usus: Tu vero ut me interpelles et appelles, ut obloquare et colloquare, velim. Ab aliquo interpellari. Cf. [Impedio].
INTERPŎLO, as, avi, atum, are, a. Modifier, réparer. Syn. Renovo. Usus: Togam prætextam quotannis interpolare. Ædes interpolare. Demendo, mutando, curando, ne littera appareat, interpolando.
INTERPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Mettre entre, insérer. Syn. Interjicio, in medio colloco. Adv. Facete. Phras. 1. Mediæ orationi leviora argumenta interponimus, au milieu du discours, nous plaçons des arguments plus faibles. Leviora argumenta mediæ orationi inteximus, includimus, inserimus, interjicimus; in mediam orationem conjicimus, conferimus; levioribus argumentis in media oratione locum damus. 2. His me causis non interponam, je ne me mêlerai pas à ces affaires. In res tam ancipites et tumultuosas me non immittam; non inferam, non intrudam, non offeram, non implicabo, non miscebo; curando aliena non me eo sciens prudensque demittam, unde exitum videam nullum. Cf. [Implico]. Usus: Sæpe etiam versus interponitur. Se, suam fidem in aliquam rem interponere. Auctoritatem suam ac operam, studium, laborem pro aliquo interponere. Non interpono meum judicium. Audaciæ alicujus se, legem, religionem interponere.
INTERPŎSĬTĬO, ōnis, f. Interposition. Epith. Difficilior. Usus: Cum personarum certarum interpositione.
INTERPŎSĬTŬS, ūs, m. Interposition. Syn. Interjectio. Usus: Interpositus terræ.
INTERPRES, ĕtis, m. Qui explique, interprète. Syn. Explanator, internuntius, conjector. Epith. Præclarus, religiosus, vaferrimus. Interpretes exercitatissimi, fallaces, indiserti, molles, prudentissimi, publici, veteres. Usus: Interpretes Poetarum Grammatici. Astrologus cœli interpres. Per interpretem agere, loqui. Per amicos, sequestres et interpretes judicium corrumpere.
INTERPRĔTĀTĬO, ōnis, f. Interprétation, sens. Syn. Notatio, etymologia. Epith. Satis acuta, nimis callida, indigna, magna, malitiosa, mendax, non molesta. Usus: Juris, verbi, scripti vis et interpretatio. Somnia interpretatione explicare.