INTESTĀTO, Intestat, qui n’a pas testé. Syn. Nullo facto testamento. Usus: Intestato mortuus est.
INTESTĀTUS, a, um, Qui n’a pas fait de testament. Syn. Intestato mortuus.
INTESTĪNUM, i, sæpissime: INTESTĪNA, orum, n. pl. Intestins, entrailles. Syn. Ilia, viscera. Epith. Medium. Usus: Graviter ex intestinis laborabam. Tum adstringentibus se intestinis, tum relaxantibus.
INTESTĪNUS, a, um, Intérieur, domestique. Syn. Domesticus, interior. )( Extraneus. Usus: Occultum, intestinum bellum, guerre civile. Intestinum, inclusum malum. Intestinus timor, dolor.
INTEXO, is, xŭi, textum, ere, a. Tisser dans ou sur. Syn. Contexo, interpono, implico. Adv. Prudenter. Usus: Aliquid in causa prudenter intexere, glisser prudemment qqchose dans une cause. Vestis coloribus variis intexta.
INTĬMĒ, Affectueusement. Syn. Enixe, ex animo. Usus: Intime aliquem commendare.
INTĬMUS, a, um, Intérieur, caché. Syn. Reconditus, arcanus, familiaris. Phras. Intima sua mihi concredit, il me confis tous ses secrets. Ad intima ejus consilia perveni; arcana omnia, abditosque sensus speculor; arcana omnia vel ipso prodente cognosco; arcana ejus omnia elicio. Intimus sum ejus consiliis; nihil consiliorum ejus me latet. Cf. [Arcanus], Usus: 1. Intimi sensus animi, consilia intima. Ex intima arte et philosophia multa disputavi. 2. Domesticus, familiaris, intime. Antonius Clodio intimus. Est in meis intimis. Tectissimus ad alienos, intimis apertior sum.
INTINGO, is, tinxi, tinctum, ere, a. Tremper dans. Syn. Madefacio, humecto.
INTŎLĒRĀBĪLIS, e, gen. com. Intolérable, insupportable. Syn. Non ferendus, intolerandus. )( Tolerabilis. Adv. Admodum. Phras. Intolerabilis est ejus arrogantia, son orgueil est intolérable. Res est indigna, acerba et omnibus intoleranda; immensa est ejus, nec ferenda insolentia. Quis hominem cum ea superbia et insolentia ferat? Usus: Dolor, fœditas intolerabilis.
INTŎLĔRANDUS, a, um, Intolérable. Syn. Intolerabilis. Usus: Intoleranda licentia.