INVĬŎLĀTŬS, a, um, Inviolable; sacré, respecté. Syn. Integer, incorruptus. )( Violatus. Usus: Inviolata stabit vestra amicitia.
INVĪSO, is, i, um, ere, a. Visiter. Syn. Viso, visito. Usus: Sæpius dominam nostram invisas, rogo. Cf. [Viso].
INVĬSUS, a, um, Odieux, haï, détesté. Syn. Odiosus, quem æquo animo videre, ferre, intueri non possumus; qui in odio est apud aliquem. Usus: Quo quis callidor et versutior, hoc invisior et suspectior est. Cf. [Odiosus].
INVĪTĀMENTUM, i, n. Attrait, charme. Syn. Invitatio, incitamentum. Epith. Multum. Usus: Multa habet invitamenta urbis et fori. Invitamentum afferre. Cf. [Illecebra].
INVĪTĀTĬO, ōnis, f. Invitation. Epith. Crebra, liberalis. Usus: Invitationes, adventusque nostrorum hominum.
INVĪTĀTŬS, ūs, m. (à l’abl. sing.). Invitation. Syn. Invitatio. Usus: Primo mea sponte, deinde invitatu tuo hoc egi.
INVĪTĒ, Non volontiers, malgré soi. Syn. Repugnanter, invito.
INVĪTO, as, avi, atum, are, a. Inviter. Syn. Voco, allicio. )( Deterreo, dehortor. Adv. Aliquoties, benigne, honorificentissime, liberaliter, magnopere, passim, publice, studiose, valde, vulgo. Phras. Ad cœnam me invitavit, il m’a invité à dîner. Ad cœnam me devocavit; adhibuit ad convivium; convivam sibi esse me voluit; vocatu ejus cœnandum mihi erat apud illum; ad cœnam me vocavit; cœnam dedit; cœna me accepit. Usus: Tu invita mulieres, ego vires accivero. Quis est, qui eum tecto domoque non invitet? Invitare aliquem, et allicere præmiis ad agendum aliquid. Gloria invitari ad magna audenda. Cf. [Voco].
INVĪTUS, a, um, Qui agit à contre-cœur, malgré soi. Syn. Non libenter, rogatus, recusans, tergiversatus, contra voluntatem, repugnans, repugnanter, coactus, dolens, perinvitus. Phras. 1. Invitus illum adii, c’est malgré moi que je suis allé le trouver. Cum magna mea molestia illum compellavi; adversante et repugnante natura; contra voluntatem meam; cunctabundus, diuque reluctans, ac tergiversatus; prope resistens ad eum pertractus fui; ingratiis et coactus ad illum attrahendus fui. 2. Quanquam invitus, munus tamen in republica suscepi, malgré moi, j’ai accepté une charge dans la république. Quanquam gravatus, accessi tamen ad rempublicam; quanquam abhorrerem reipublicæ tractationem, quanquam mihi nihil inimicius, nihil molestius forensi illo strepitu, tamen, ingratiis licet meis, in has quotidianas dimicationes me obtuli; non sine aliqua molestia et resistenti similis dignitatem eam admisi; commovebat equidem oblato eo honore, onusque impositum fremens mœrensque accepi; extorquendum erat invito, atque ingratiis, ut honorem eum admitterem; prope resistenti munus id injunctum est; ad honoris ejus insignia frontem cum adducerem, vultum averterem, jugum tamen ad extremum, quanquam invitus, recepi. Cf. [Abhorreo], [Nolo]. Usus: Invitus, per vim et imperium feci. Sapiens nihil facit invitus, dolens, coactus. Eæ molestiæ, dudum enim circumrodo, invito devorandæ sunt.
INVĬUS, a, um, Inaccessible, inabordable. )( Pervius. Usus: Invii saltus.