INVŎCO, as, avi, atum, are, a. Appeler, invoquer. Syn. Imploro. Usus: Lucinam in pariendo invocant. Sociorum subsidium invocare. Cf. [Imploro].
INVŎLĀTŬS, ūs, m. (à l’abl. sing.). Vol. Syn. Volatus avium.
INVŎLO, as, avi, atum, are, a. Se jeter sur, attaquer qqn. Syn. Invado. Usus: Involare in aliena. Cf. [Impetus].
INVŎLUCRUM, i, n. Enveloppe. Syn. Integumentum. Epith. Involucra multa. Usus: Multis simulationum involucris tegitur, et quasi velis quibusdam obtenditur hominis natura. Clypei involucrum.
INVOLVŌ, is, vi, vŏlūtum, ere, a. Envelopper. Syn. Circumplico. )( Evolvo. Usus: Litteris me involvo. Virtute sua se involvere. Occulta, involuta, latentia aperire. Videbam pacis nomine involutum fore bellum.
INVULNĔRĀTŬS, a, um, Qui n’a reçu aucune blessure. Syn. Integer, inviolatus. )( Vulneratus.
IPSE, a, um, Même; ce, cet; lui-même. )( Alter. Usus: Illo ipso tempore. Ille ipse Cæsar. Decem ipsos dies ibi fui. Istud ipsum miserrimum puto. Hoc quid sit, per se ipsum non video, sed ex sequentibus.
ĪRA, æ, f. Colère. Syn. Iracundia, indignatio; stomachus, excandescentia. Epith. Acerbior, inveterata, naturalis, recens. Phras. 1. Atrox calumnia ad iram me concitavit, cette atroce calomnie m’a mis en colère. Bilem mihi movit, commovit, concivit; ad iracundiam me adduxit; stomachum mihi movit; stomachum mihi fecit; ad iram me impulit, induxit, incitavit; calumniæ indignitas movit animum, iram mihi movit, animum vehementer sollicitavit, accendit; animum exasperavit, odium exacerbavit, irritavit; iram provocavit; animum indignatione accendit atrocis calumniæ injuria, ira me implevit; iram exacuit, stomacho fuit atrocis calumniæ indignitas. 2. Gravem iram concepi, je me suis mis fort en colère. Iram imbibi vehementem et acerbam; ira animum cepit; ingentem molem irarum alto ex animo ciebam; exarsi graviter iracundia; excandui; stomachabar, commovebar vehementius; exarsi iracundia et stomacho; ingentes jam dudum iras in pectore volvebam; ira repente efferbui. Cf. [Irascor]. 3. Iram suam in aliquem effundere, accabler qqn du poids de sa colère. Vertere iram in aliquem, factis simul dictisque odium explere; iracundiæ in aliquem indulgere; iracundiam exercere; iracundiæ servire, obsequi, parere; iram odiumque profundere in aliquem; omne virus acerbitatis in aliquem evomere, effundere; stomachum in aliquem erumpere, fremere, sævire, furere, nec iræ modum reperire. 4. Ira jam deficit, sa colère se calme. Defervescit ira, remittit, decedit, abscedit; mollitur ira; deflagrat paulatim; animorum ille ardor residet; ira cadit. 5. Iram deposuit, il n’est plus en colère. Iracundiam omisit, demisit; iram repressit, sedavit, coercuit, continuit; iram expedivit; missam fecit; ex animo ejecit. 6. Iram sedavit, il a apaisé sa colère. Leniter permulsit iram; iras lenivit; iracundiæ faces exstinxit; impetum animi delinivit; ardorem animi compressit. Usus: Ira est libido puniendi ejus, qui videatur læsisse injuria, cum qua nihil recte, aut considerate fieri potest. Facere aliquid per iram. Iram gerere, concire, evomere. Ira incendi, ardere. Orta est inter illos ira. Ira decessit.
ĪRĀCUNDĒ, Avec colère. Syn. Per iram, cum iracundia, cum stomacho. )( Leniter, quiete. Usus: Vehementer ago, non iracunde. Iracunde et intemperanter facere.
ĪRĀCUNDĬA, æ, f. Penchant à la colère, colère. Syn. Ira, acerbitas quædam naturæ et rabies. )( Lenitas. Epith. Bellatrix, effervescens, gladiatoria, gravior, inimica, injusta, justa, præsens, vehemens, utilis. Usus: Aliquem ad iracundiam adducere, mettre qqn en colère. Iracundia et stomacho effervescere, efferri, inflammari, ardere, furere, être enflammé par la colère. Iracundiam exercere; iracundiæ servire, obsequi, parere, céder à la colère. Iracundiæ resistere, résister à la colère. Iracundiam continere, contenir sa colère. Iracundiam omittere, dimittere, éviter la colère. Iracundiam sedare, se calmer.