IRRĬTUS, a, um, Sans effet, inutile, vain, stérile. Syn. Vanus, inanis. )( Ratus. Phras. 1. Irritus fuit omnis labor meus, tout mon travail a été inutile. Quæ gesseram, concidere omnia; ad nihilum recidere; ad irritum cecidere; vana atque irrita evasere. Labor meus omnis in irritum redactus est. 2. Spes irrita fuit, cette espérance a été vaine. Incisa spes erat; spes erat in irritum redacta, ad irritum spes cecidit; spes ea luxuriaverat, et vana evaserat; vana atque irrita ea spes fuit. 3. Acta mea irrita declaravit senatus, le sénat a annulé tous mes actes. Acta mea senatus rescidit, irrita fecit, irrita esse jussit, sustulit, radicitus evellit, dissolvit, infirmavit, labefactavit, evertit, subvertit. Cf. [Frustra], Labor inanis. Usus: Irritum et infectum facere aliquid. Testamentum irritum.
IRRŎGĀTĬO, ōnis, f. Condamnation. Usus: Irrogatio mulctæ.
IRRŎGO, as, avi, atum, are, a. Imposer, infliger, decréter. Syn. Legem fero, constituo. Usus: Irrogare leges, pœnas, mulctam.
IRRUMPO, is, rūpi, ruptum, ere, n. et a. Se précipiter sur, attaquer. Syn. Irruo, invado. )( Erumpo. Adv. Æquabiliter, temere, cursim; derepente, effrenatius, extrinsecus, improviso. Phras. Irrumpere in latus hostium, attaquer l’ennemi en flanc. In cornua impressionem facere, irruptionem facere; impetum, vim facere; irrumpere cornua; permittere se in medios hostium cuneos; incursu petere; impetu oppugnare nuda peditatu cornua, incursionem in dextrum latus facere. Cf. [Impetus]. Usus: Hostis in castra irrupit. Invidi in meas fortunas irrupere. Cf. [Impressio].
IRRŬO, is, ŭi, ere, n., nonnunquam a. Se jeter sur; attaquer. Syn. Impetum in aliquem facio, invado, in aliquem me permitto, irrumpo. Usus: In alienas possessiones irruit. Cf. [Impetus], [Adorior], [Invado].
IRRUPTĬO, ōnis, Irruption. Syn. Incursio. )( Eruptio. Usus: Irruptionem facere. Cf. [Irrumpo].
IS, ĕa, id, Ce, cet. Syn. Ille, talis. Usus: Is tu vir es; neque enim is eras, qui, etc.
ISTE, a, ud, Celui-ci, celle-ci. Usus: Atque ego ex istis sæpe audivi.
ISTHIC, Ici, là, (sans mouv.). Usus: Ubi malis esse, quam isthic?
ISTHINC, D’ici, de ce côté. Usus: Qui isthinc veniunt.