JACTŬS, ūs, m. Action de jeter, de lancer. Syn. Conjectus. Usus: Fulminum jactus, action de foudroyer.
JĂCŬLĀTOR, ōris, m. Qui jette, qui lance. Qui jaculum emittit, telum mittit. Usus: Sæpe optimi juculatores errant.
JĂCŬLOR, aris, atus sum, ari, d. Brandir, lancer. Syn. Torqueo, conjicio, jacio. Phras. Jaculari, frapper, atteindre. Jaculo petere, ferire; jacula in hostem ingerere; telorum ingentem vim effundere, hostibus injicere. Usus: Jaculari ad metam. Cf. [Jacio].
JĂCŬLUM, i, n. Trait, javelot. Syn. Telum. Usus: Murum jaculo trajicere.
JAM, Déjà, depuis. Usus: Jam illo tempore, cum; jam a principio belli; jam inde ab adolescentia; jam a Socrate; jam usque ab heroicis temporibus; jam, jamque pluit; jam delector. Jam vero.
JAMDĬU, Depuis longtemps. Syn. Jampridem, jam dudum, aliquot jam per annos, multorum jam dierum intervallo. Usus: Res jamdiu gestæ.
JAMPRĪDEM, Depuis longtemps. Syn. Jamdiu. Usus: Jam sum pridem tuus.
JĀNĬTOR, ōris, m. Portier. Syn. Januæ custos seu præfectus.
JĀNŬA, æ, f. Porte. Syn. Ostium, aditus. Epith. Consularis, effracta et evulsa. Phras. 1. Januam claudere, fermer la porte. Fores adducere, obserare, occludere; foribus pessulum obdere; fores firmare pessulis. 2. Januam effringere, briser la porte. Fores arietare; postes, limina securibus comminuere; moliri fores; foribus proterve injuriam facere; exitium ferre; impetum facere in januam; januam refringere. 3. Ad januam multi exspectant, bien des gens attendent à la porte. Multi assistunt ad fores; observantur vestibulo; ejus janua et vestibulum magna hominum frequentia celebratur.
1. JĀNŬĀRĬUS, a, um, De janvier. Usus: Calendæ Januariæ.