2. JĀNŬĀRĬUS, ii, m. Janvier. Usus: Mensis primus Januarius.
JĔCUR, cŏris et jĕcĭnŏris, n. Foie. Syn. Hepar. Epith. Nitidum, plenum, horridum et exile, optimum. Usus: Cerebrum, cor, pulmones, jecur.
JĔCUSCŬLUM, i, n. Petit foie.
JĒJŪNĒ, D’une manière sèche, pauvrement. Syn. Tenuiter, exiliter. Usus: Jejune dicere agere.
JĒJŪNĬTAS, ātis, f. Manque de; sécheresse (de style). Syn. Tenuitas. )( Ubertas, copia. Usus: Cavenda oratori jejunitas, siccitas, inopia. Verborum jejunitatem ac famem, quam uberitatem nimiam malo.
JĒJŪNĬUM, ĭi, n. Privation de nourriture, jeûne. Syn. Inedia; indicta, stata a certa ciborum usu abstinentia. Phras. 1. (Jejunium quadragesimale, Vulg.), Carême. Feriæ esuriales; verni jejunii quadraginta dies; jejunium quadragenum dierum; hebdomades, quæ anniversariam Christi morientis reviviscentisque memoriam præcurrunt; solemnis jejunii quadraginta dies; jejunium maximum, quadragenarium. 2. Jejunium servare, jeûner. Abstinere se certo ciborum usu, parciusque ac frugalius vivere; esuriales serias agere; quadraginta continenter dies vescendi voluptatem reprimere, coercere, cibis contentum inanimis; interposito quadraginta dierum jejunio corpus exhaurire; jejunium servare; inedia voluntaria se macerare; inedia, jejunio corpus affligere; gulæ ventrique bellum indicere; jejunium sancte colere; adhibere inediam; certo ciborum usu sibi intercedere; parco inopique victu corpus domare, frangere; avidum ventrem jejuniis domare, corpori cibos lautiores subtrahere; voluntariam inediam in plures dies tolerare, sustinere, proferre; corpus arctius contentiusque certorum obsoniorum abstinentia habere. Cf. [Abstineo].
JĒJŪNUS, a, um, Qui est à jeun; sec, maigre, décharné (en parl. du style). Syn. Qui nihil edit, aridus, siccus, tenuis. Phras. Biduo jejunus sum, je n’ai pas mangé depuis deux jours. Biduo nihil cibi cepi; jejunum, fessumque mihi corpus est bidui inedia; biduum sine alimento traho; bidui abstinentia siccus et languens; biduo impransus, incœnatus persto; esuriales ferias ago biduum. Cf. [Jejunium], [Tenuis].
JENTĀCŬLUM, i, n. Déjeuner. Syn. Cibus, qui ante prandium sumitur.
JŎCĀTĬO, ōnis, f. Plaisanterie. Syn. Jocus, urbanitas, cavillatio. Cf. [Facetiæ], [Jocus].
JŎCOR, aris, atus sum, ari, d. Plaisanter, badiner. Syn. Cavillor, ludo; joco aliquid dico vel facio. Adv. Familiarius, humanissime, libere. Phras. Jocatur interdum, il plaisante de temps en temps. Ludit interdum, ac familiariter per risum et jocum facete cavillatur; jocos interdum cum familiaribus miscet; jocose satis ludit interdum; jocularia interdum fundit; multa ridicula dicit; salibus utitur interdum; facetiarum et urbanitatis leporibus amicos exhilarat; sales nonnunquam orationi aspergit. Cf. [Nugor]. Usus: Familiariter cum ipso cavillor et jocor. Homo in jocando suavis.