JŎCŌSĒ, En plaisantant. Syn. Facete, urbane. Usus: Hominem lusi jocose satis.
JŎCŌSUS, a, um, Enjoué, badin, gai. Syn. Facetus, urbanus. )( Serius. Cf. [Facetus], [Jocus].
JŎCŬLĀRIS, e, gen. com. Plaisant, drôle, risible. Syn. Ridiculus, ludicrus. Usus: O licentiam jocularem! Cf. [Ineptus].
JŎCŬLĀTOR, ōris, m. Rieur, plaisant, railleur. Syn. Nugator, narrator facetus, ad jocandum aptus. Cf. [Facetus].
JŎCŬLĀTŌRĬUS, a, um, Plaisant, badin. Syn. Jocosus, festivus. Usus: Joculatoria disputatio.
JŎCUS, i, m. Plaisanterie. Syn. Ludus, risus, facetiæ, lepor, sales, hilaritas, festivitas, cavillatio. Epith. Comis, dignus, familiaris, ingenuus, oratorius, scurrilis, suavis. Phras. 1. Ex joco fecit, il l’a fait en riant. Per jocum, per ludum et jocum, per risum ac jocum; animi causa, joci causa, joci gratia, joco; ridiculi causa hæc facta sunt. 2. Sine joco, sans plaisanter, sérieusement. Extra jocum; remoto joco; aufer nugas, et rem serio edissere. 3. (Jocum ex re facere, Vulg.), se moquer de qqch. In jocum vertere, trahere, convertere; rem joco accipere; in risum vertere. 4. Nemo ad jocos faciendos illo est aptior, personne ne badine mieux que lui. Gratiæ hominem finxerint, lepores Attici educarint, necesse est, adeo prompto est ac extemporali ad jocationes ingenio; a Gratiis videtur fictus, adeo multus est in eo lepos, adeo venustæ sermonis facetiæ; sale facetiisque omnibus antestat; oratio omnibus salibus facetiisque abundat; nihil est illo homine festivius, facetius; sermonis festivitate ingenuisque salibus nemo cum illo est conferendus; ejus festive dictis ac facetiis mire capiuntur omnes; ita scite, ita venuste, lepide, argute sermonem condit, ut audientes mira voluptate perfundat; ita facetiis valet, ut verba prope singula audientium risus consequatur; comis in eo verborum urbanitas, jocique facetiarum pleni. 5. Fugiendi obscœni verborum joci, il faut éviter les plaisanteries obscènes. Omnis verborum obscœnitas vitanda; abstinendum prætextatis verbis; joci ne infra soccum liberi sint ac soluti; genus jocandi illiberale ac petulans; Atellanæ fabulæ, versusque Fescennini nostro in sermone locum ne habeant. Omnis verborum lascivia procul a congressu nostro arceatur. Usus: Dicere aliquid per jocum, extra jocum. Non hilaritate, non lascivia, nec risu, nec joco, qui levitatis comes, beati sumus, nec enim ad ludum et jocum facti sumus.
JŬBA, æ, f. Crinière. Syn. Crines leonum aut equorum collo fluentes. Usus: Equus jubam quatiens.
JŬBĀTUS, a, um, Qui a une crinière. Syn. Juba ornatus. Usus: Jubatus draco, serpent qui a une crête.
JŬBĔO, es, jussi, jussum, ere, n. et a. Ordonner, commander. Syn. Impero, mando, præcipio, edico, in mandatis do, mandata do, negotium do. )( Veto. Adv. Liberaliter, publice, valde, aperte. Phras. Rem imperas difficilem, vous commandez une chose difficile. Mandata das ardua, negotium das difficile; fieri, præstari a me vis, quæ vires meas exsuperant; magni negotii est, summæ difficultatis, operæ non exiguæ est, quod mandas; rem in mandatis das, quam exsequi, efficere, præstare, sustinere vix possum; jubes, ut mandata tua digeram, exsequar, persequar, conficiam, ad exitum perducam, sed ea ejusmodi sunt, quæ vires meas exsuperent; quæ in mandatis a te habeo, non istarum sunt virium. Cf. [Impero], [Mando], [Præscribo]. Usus: Jubeo te bene sperare, salvere. Populus hanc legem jussit. Senatus decrevit, populus jussit.
JŪCUNDĒ, Agréablement. Syn. Suaviter, dulciter. Usus: In convivio comiter et jucunde fuimus.