JŬGĀTUS, a, um, Uni. Syn. Junctus. Usus: Omnes virtutes inter se jugatæ nexæque sunt.
JŬGĔRUM, i, n.; pl. JŪGĔRA, um, ibus, Arpent, mesure agraire. Syn. Agri modus, quantum uno boum jugo diu exarari potest. Usus: Ut aratores jugera sationum suarum profiterentur.
JŪGIS, e, gen. com. Qui coule toujours. Syn. Perennis. Usus: Juges putei; aqua jugis.
JŪGĬTER, Sans interruption. Syn. Semper, continenter.
JUGLĂNS, andis, f. Noix, noyer. Syn. Nux arbor et fructus.
JŬGO, as, avi, atum, are, a. Unir. Usus: Virtutes inter se jugatæ.
JŬGŬLĀTĬO, ōnis, f. Action d’égorger, massacre.
JŬGŬLO, as, avi, atum, are, a. Égorger. Syn. Jugulum ferio, neco. Usus: Se suam causam, suo gladio, suo argumento et concessione jugulare. Cf. [Interficio].
JŬGŬLUM, i, n. et JŬGŬLUS, i, m. Clavicule, gorge. Pars colli anterior. Usus: Dare, ostentare jugulum hosti. A jugulo civitatis crudelitatem hostis avertere. Jugulum alicujus petere, viser à la gorge, prendre qqn à la gorge.
JŬGUM, i, n. Joug. Epith. Crudelissimum servitutis, commune, grave, nefarium, servile. Usus: 1. Boum cervices natæ ad jugum. Multis jugis arare. 2. Dominatus, esclavage, servitude. Hostes sub jugum imponere. Jugum excutere, dejicere. 3. Montis vertex, crête d’une montagne. Constitit in summis jugis.