JUSTĬTĬA, æ, f. Justice, équité. Syn. Æquitas, jus, fas, justum. Epith. Germana, jucunda, magna, necessaria, optabilis, summa, vera, utilis. Phras. Justitia virtutes omnes complectitur, la justice embrasse toutes les vertus. Virtutes omnes continet, comprehendit. Omnes insunt in una justitia virtutes; omnes virtutes ab una justitia pendent; in una justitia includuntur. Nulla virtus abesse justitia potest; conjunctæ sunt, colligatæ sunt cum justitia virtutes omnes. Usus: Justitia, quæ suum cuique tribuit, societatem humanæ conjunctionis magnifice tuetur. Fundamentum justitiæ est fides. In laude justitiæ sunt fides et æqualitas.
JUSTĬTĬUM, ĭi, n. Vacances, vacations des tribunaux. Syn. Jurisdictionis intermissio. Usus: Justitium edici, jurisdictiones intermitti, claudi ærarium, judicia tolli oportet.
JUSTUS, a, um, Juste. Syn. Æquus, verus, meritus, debitus, legitimus. )( Iniquus. Adv. Vere. Phras. Justus est, c’est un homme juste. Justitiæ laude floret; vir est, qui juris civilis rationem ab æquitate nunquam sejunxerit; in testimonio religiosus, in judicando severus; vir est, qui immortalem sibi famam æquitate, fide, miserorum defensione comparavit; qui licere sibi nihil putat, nisi quod cum æquitate conjunctum; qui in ferenda sententia legem, æquitatem, fidem unice in consilium adhibet; apud quem unum maxime justitiæ locus est. Cf. [Judico ex æquitate]. Usus: Justum id est debitumque. Justum et jus alere.
JŬVĔNĪLIS, e, gen. com. De jeune homme, de jeunesse. Usus: Juvenilis libido, redundantia, licentia. Cf. [Levis].
JŬVĔNĪLĬTER, En, comme un jeune homme. Syn. More juvenum. Usus: Juveniliter exsultare.
JŬVĒNIS, is, m. Jeune homme. Syn. Adolescens. Epith. Mobilis. Usus: Infirmitas puerorum est ferocia juvenum.
JŬVENTUS, ūtis, f. Jeunesse. Syn. Ætas florens, medium juventæ robur, ætas injuriæ opportuna; flos ætatis. Epith. Delicata, formosa, libidinosa. Phras. Adhuc intra juventutis annos tua versatur ætas, vous êtes encore jeune. In ea es ætate, quæ valet viribus quidem, sed a prudentia infirma est; ea es ætate, quæ viribus floret, sed a prudentiæ maturitate procul abest; juventutem nondum egressus es, quæ, cum ætatis quoddam veluti ver sit, caret usu rerum et experientia; a prudentia distat, vacua est consilio, inopia judicii laborat, expers est prudentiæ et gravitatis; ætatem agis, in qua prudentiæ illa maturitas locum nondum habet. Cf. [Adolescentia]. Usus: Omnem sobolem juventutis ad arma vocat.
JŬVO, as, jūvi, jutum, are, a. et n. Aider, favoriser. Syn. Adjuvo, opem fero. Phras. 1. Pauperes libenter juvat, volontiers il secourt les pauvres. Afflictis fidem manumque libenter porrigit; inopiam eorum facultatibus sublevat; egestatem eorum facultatibus sublevat; egestatem eorum subsidiis et liberalitate sustentat et recreat; egentibus libenter subsidio venit; opem porrigit, affert, præsidio est. Cf. [Auxilium]. 2. Alter alterum juvat, ils s’aident l’un l’autre, ils se prêtent un mutuel appui. Alter alteri operam commodat; mutua se opera juvant; mutuam sibi operam præstant; alter alteri præsidium est, ac dubiis in rebus lumen. 3. Philosophia eloquentiam juvat, la philosophie sert à l’éloquence. Philosophia eloquentiæ adjumento est; ad gravem illam moratamque eloquentiam adjumenta habet, affert, importat non pauca rerum naturalium cognitio. Cf. [Adjuvo], [Conduco], [Faveo]. Usus: 1. Juvare, ornare quempiam, quibuscumque rebus possis. 2. Delectat, faire plaisir, réjouir. Juvat, in parte operis præfari.
JUXTA, præp. Auprès de, proche de. Syn. Prope, propter. Usus: 1. Sepultus juxta viam Appiam. 2. Non secus, tanquam, similiter, autant, également, comme si. Juvit me, juxta ac si meus frater esset. 3. Pariter, una, ensemble. Juxta boni malique, armati ac imbelles obtruncati sunt.
