LĒTHARGUS, i, m. * Léthargie. Syn. Veternus, torpor. Usus: Gravi lethargo oppressus.
LĒTUM, i, n. Mort. Syn. Mors. Usus: Vide, quam turpi leto pereamus.
LĔVĀMEN, ĭnis, n. Soulagement, adoucissement. Usus: Si quod esset levamen, esset in te uno.
LĔVĀMENTUM, i, n. Soulagement, consolation. Syn. Allevamentum, levamen, allevatio, levatio, fomentum. Usus: Erit ea res tibi levamento. Cf. [Foveo], [Auxilium].
LĔVĀTĬO, ōnis, f. Adoucissement. Syn. Levamentum, levamen. Epith. Magna, summa. Usus: Id majorem, quam exspectas, tibi levationem afferet. Reperies malis tuis, dolori, ægritudini levationem maximam. Cf. [Auxilium].
1. LĒVIS, e, gen. com. Lisse, poli. Syn. Quod tactu asperum non est, lubricus, glaber. Cf. [Lævis].
2. LĔVIS, e, gen. com. Léger; inconsidéré. Syn. Minime gravis, ponderosus; item: Vanus, inanis, futilis, parvi momenti. Phras. Homo est levissimus, cet homme a un caractère très mobile. Homo est ventosissimus; ventosi est ingenii; summa est mobilitate, vanitate, animi levitate; de grege nugatorum est; mire est leviculus; vanus homo, et mobili ingenio; nihil in eo gravitatis; homo est, qui neque dicere, neque facere quidquam pensi habeat; qui nunquam sibi constet; quo vaniorem, inaniorem vidi neminem. Cf. [Inanis], [Vanus]. Usus: 1. Democriti corpuscula levia alia, alia rotunda. 2. Minime ponderosus, gravis, léger, peu pesant. Levis armaturæ milites. 3. Vanus, futilis, insignifiant, vain, inconsidéré. Hoc minime grave iis videtur, qui ipsi leves sunt.
LĔVĬTAS, ātis, f. Légèreté. Syn. Inconstantia, mobilitas, vanitas, futilitas. Epith. Aliena, nimia, perpetua, popularis, propria, sublimis, sui similis, summa, amatoria, comica. Usus: 1. In ipso actu est modus et mollitudinis et levitatis. 2. Vanitas, caprice. Amatoriis levitatibus deditus. Levitate Græcus, crudelitate Barbarus. Quid levitate et inconstantia turpius? Cf. [Inanis], [Vanus].
LĔVĬTER, Légèrement; facilement. Syn. Tenuiter, leniter, molliter, levi manu et brachio. )( Graviter. Usus: Leviter ægrotare. Leviter eruditus, saucius. Mala mea levissime fero. Leviter pauca tangam. Leviter succensere. Ut levissime dicam, obiter, pour me servir du terme le pius doux.
LĔVO, as, avi, atum, are, a. Alléger; ranimer; soutenir. Syn. Allevo, relevo, sublevo, minuo, lenio, levationem facio vel affero, laborem detraho, levationi sum. )( Affligo, aggravo. Adv. Magnopere, mitius, multum, valde, sensim, paulum. Usus: 1. Curas animi et angores, laborem, dolorem, calamitatem, sumptum mihi sermo tuus, tuæ litteræ, tua liberalitas levarunt. Ægritudine me sæpe levasti. Uti levavit me adventus tuus, ita afflixit discessus. Is sum, qui levari non possum, consolationem non admitto. Caritatem annonæ, annonam suppeditato frumento levare. Animi levantur exercendo. 2. Elevo, minuo, adoucir, diminuer. Studuit levare suspicionem, atrocitatem rei. Auctoritatem ejus inconstantia levat, leviorem facit. Cf. [Auxilium], [Tueor], [Minuo].