LĬMĀTUS, a, um, Limé, poli. Syn. Perpolitus, elimatus, limatulus. Usus: Transl. Correct, châtié. Judicium limatum. Vir urbanitate multa limatus. Limata oratio.
LIMBUS, i, m., Bande, bordure. Syn. Pars vestis extrema; vestis ora.
LĪMEN, ĭnis, n. Seuil, porte. Syn. Introitus, janua, ostium. Epith. Sanctissimum. Usus: Limine aliquem, aditu et vestibulo prohibere. Pedem limine, extra limen efferre; pro limine adstare.
LĪMES, ĭtis, Borne, frontière. Syn. Finis, terminus. Phras. 1. Limites provinciæ constituere, tracer les frontières d’une province. Definire regionibus limites; ponere limites, circumscribere; provinciam suis finibus describere, circumscribere; fines provinciæ designare; certis spatiis, terminis finire, terminare, circumscribere. 2. Limites sibi figere, se fixer une limite. Cancellos sibi circumdari; cancellis certis rem omnem circumscribere; fines sibi præscribere, statuere, constituere, adhibere. 3. Limites transgredi, dépasser les bornes. Modum transire; finem prætergredi; lineas transire; egredi præscriptum limitem, cancellos. Usus: Limes agro positus.
LĪMO, as, avi, atum, are, a. Limer, polir. Syn. Elimo, polio, expolio. Usus: Animi acumen arte limandum est. Limare se ad causas dicendas. Stilus omnia polit ac limat.
LĪMŌSUS, a, um, Bourbeux, fangeux. Syn. Limo plenus, cœnosus.
1. LĪMUS, a, um, Oblique, louche. Syn. Transversus, obliquus. Usus: Limis oculis aliquem intueri. Cf. [Torve], [Oblique].
2. LĪMUS, i, m. Vase, boue. Syn. Lutum.
LĪNĔA, æ, f. Fil; cordeau; ligne. Filum quo fabri materiarii utuntur ad signandam materiam. Epith. Recta. Usus: Transl. In dicendo, agendo lineam teneto, ne exerrato. Peccare, est tanquam lineas transire. (Vix lineam scribere potui, Vulg.), j’ai pu à peine écrire une ligne. Latine dicendum: vix versum unum exarare potui.
LĪNĔĀMENTUM, i, n. Trait de plume, ligne, linéament, contour. Syn. Linea, figura, ductus linearum. Epith. Extremum, pulchrum. Usus: Compositio membrorum, conformatio lineamentorum. Oris lineamenta. Numerus orationi velut extrema lineamenta affert.