LINGO, is, nxi, nctum, ere, a. Lécher, sucer. Usus: Mel mihi lingere videbar.
LINGUA, æ, f. Langue; langage. Rad. a lingendo. Syn. Sermo. Epith. Hæsitans, titubans, volubilis, celer, impigra, exercitata. Usus: 1. Linguam comprimere, adstringere, compescere, garder le silence. Lingua adhucdum illi constitit, il a perdu l’usage de la parole. Lingua soluta est, sa langue s’est déliée. Lingua hæsitavit, titubavit, il balbutia, bégaya. Favete linguis, silete. 2. Sermo, langue d’un peuple. Lingua latina inops est, uberior græca. Cura, ut latinam linguam probe noris, luculenter calleas, teneas, scias. Hujus commercio linguæ ad discendi aviditatem exciteris. Cf. [Latinitas].
LĬNO, is, līvi, lĭtum, ere, a. Oindre, frotter. Usus: Sagittas veneno linere. Alias etiam LĪNĬO, is, ire, reperitur.
LINTER, tris, f. Barque, nacelle. Syn. Navicula ex arbore cavata.
LINTĔĀTUS, a, um, Vêtu de lin. Syn. Linteo indutus. Usus: Ea legio linteata ab integumento consepti, quo sacrata nobilitas erat, appellata est, cette légion a été appelée linteata à cause de la toile de lin qui couvrait l’enceinte où les patriciens faisaient le serment d’initiation.
LINTĔUM, i, f. Lin, toile. Epith. Purum, tenuissimum. Usus: Linteis indutus.
LINTĔUS, a, um, De lin. Usus: Vestis lintea.
LIPPĬO, is, īvi, ītum, ire, n. Être chassieux, avoir mal aux yeux. Usus: Cum leviter lippirem, has litteras dedi.
LIPPĬTŪDO, ĭnis, f. Chassie, ophthalmie. Epith. Diuturna, molesta, odiosa, perodiosa. Usus: Non occupatione, sed parvula lippitudine adductus sum, ut dictarem hanc epistolam.