ĂMĀTŌRĬE, Avec amour, passionnément. Syn. Amatorum more. Usus: Amatorie scripta, dicta.
ĂMĀTŌRĬUS, a, um, Qui concerne l’amour, qui inspire l’amour. Syn. Quod ad amorem pertinet, vel allicit. Usus: Amatorius sermo. Amatorium carmen.
AMBĀGES, um, f. Détours, sinuosités; ambiguité. Syn. Circuitio, anfractus, inflexus Mæandri, diverticula, inflexiones. Usus: Ambages fidei fallendæ exquirere.
AMBĬGO, is, ere, a. Douter, disputer. Syn. Dubito, in controversiam voco, adduco, discepto, in dubium traho, revoco. Usus: Ambigunt agnati cum hærede, les parents sont en discussion avec l’héritier, disceptant. Ambigere de re aliqua. Hoc inter nos ambigitur. Ex contrariis scriptis ambigere aliquid. Cf. [Dubito], [Dubium], [Controversia].
AMBĬGŬE, D’une manière douteuse, équivoque. Syn. Dubie. Usus: Ambigue dicta, scripta, posita, dividenda sunt et explananda.
AMBĬGŬĬTAS, ātis, f. Équivoque, obscurité. Syn. Anceps, dubia, incerta, multiplex verborum potestas; verba media et suspensa; quæ in duas vel plures sententias trahi possint Usus: Nominum ambiguitas in multos errores inducit. Cf. [Dubitatio].
AMBĬGŬUS, a, um, Ambigu, incertain, équivoque, douteux. Syn. Anceps, dubius, incertus, obscurus, multiplex, perplexus. )( Perspicuus. Usus: Non habeo ambiguum, je ne balance point. Oracula obscura, ambigua. Ex ambiguo dicta existunt argutissima. Invidiæ nomen ambiguum. Cf. [Dubius], [Perplexus].
AMBĬO, is, ivi, vel ii, itum, ire, a, nonnunquam n. Entourer, briguer. Syn. Circumeo, vel prenso. Adv. Valde, vicatim. Phras. Consulatum artibus parum honestis ambit, il se sert de moyens peu honnêtes pour briguer le consulat. Quibus artibus sibi viam ad consulatum muniat, quod iter affectet, video. Summa ambitione, honoris contentione, ambitu contendit. Circuit et prensat Patres juxta, ac tribules. Est in illo summa honoris contentio; ambitus illi est in petendis honoribus incredibilis. Nullum in prensando studium prætermittit; in prensandis, appellandis Patribus studium adhibet maximum. In aucupandis magistratibus nullos scopulos, nullos casus pertimescit; aureis retibus venatur imperium. Honoribus operam dat, sed artibus parum decoris. Honorum in republica nullus est, quem non appetat, ad quem non aspiret, il n’y a point de dignité qu’il n’ambitionne. Usus: 1. Lunæ cursus terram proxime ambit, la lune fait sa révolution autour de la terre. 2. Prensare, petere, solliciter. Si comitia in senatu haberi placet, petamus, ambiamus.
AMBĬTĬO, ōnis, f. Sollicitation, brigue. Syn. Ambitus, studium cupiditasque honorum. Epith. Levis, major, miserrima, nimia, perniciosa, popularis, summa, timida. Usus: Ambitione labi, ardere. In tuo favore mea ambitio nititur.
AMBĬTĬŌSĒ, Par brigue; avec faste. Syn. Cum ambitione. Usus: Provinciam ambitiose petere. Facere aliquid, fovere aliquem ambitiose.