MĪRANDUS, a, um, Étonnant, merveilleux. Syn. Mirabilis, admirabilis, quod multum habet admirabilitatis. Phras. Miranda res visa est omnibus, la chose parut à tous digne d’admiration, surprenante, merveilleuse. Miraculo erat omnibus; nulli non admirationem movit rei insolentia; omnium in se oculos convertit; admirabilitatem magnam ea res habuit; res humana major visa est omnibus; res ea omnes stupore ac silentio defixit. Cf. [Admiratio]. Usus: Opus mirandam in altitudinem exstructum.

MĪRĀTĬO, ōnis, f. Admiration, étonnement. Syn. Admiratio. Usus: Causarum ignoratio in re nova mirationem facit, dans un fait nouveau l’ignorance de la cause fait naître l’etonnement.

MĪRĒ, Étonnamment, beaucoup, fort. Syn. Mirabiliter. Usus: Omnes tibi mire favent.

MĪRĬFĬCE, D’une façon merveilleuse, surprenante. Syn. Mire, admirabiliter. Usus: Mirifice me delectat hoc.

MĪRĬFĬCUS, a, um, Qui produit l’étonnement, l’admiration; merveilleux. Syn. Mirus, admirandus, admirabilis. Usus: Mirificam cepi voluptatem.

MIRMILLO, ōnis, m. Gladiateur. Syn. Gladiator.

MĪROR, aris, atus sum, ari, d. Admirer, s’étonner. Syn. Admiror, demiror, obstupesco; mirum, mirandum, mirabile mihi videtur. Adv. Admodum, magnopere, vehementer, maxime. Phras. Miror de ea re vehementer, cette chose m’étonne considérablement. Magna me tenet admiratio hujus rei; magna hujus rei capior admiratione; magna me incessit eo de negotio admiratio; admirationi mihi ea res est; admiratione afficior, cum intelligo etc.; movet admirationem ea res. Cf. [Admiror], [Obstupesco], [Stupor]. Usus: Non dubito, quin mireris et stomacheris etiam. Miror, quid causæ sit, ea de re. Id vehementer miror. Cf. [Mirandus].

MĪRUS, a, um, Étonnant, merveilleux. Syn. Mirabilis, mirificus. Phras. Mira sunt quæ narras, vous racontez des choses bien surprenantes. Portento similia narras; mera monstra nuntias. Quid tam novum, tam præter consuetudinem, quid vero tam inauditum, tam inusitatum, tam singulare, tam incredibile, ac illud, quod memoras? Non hæc mirabilia modo, sed prodigiis similia sunt, quæ commemoras. Usus: Mirum, ni videas. Mirum me desiderium tenet. Sales in dicendo mirum quantum valent. Nec mirum, si, etc. Cf. [Mirandus].

MISCĔO, es, cŭi, mistum et mixtum, ere, a. Mêler, unir, confondre. Syn. Permisceo, turbo, confundo, perturbo. Phras. Miscere se negotiis, s’immiscer dans les affaires. Immiscere se, se ingerere, se inserere negotiis; offerre se negotiorum tumultui; implicare se alienis negotiis. 2. Miscebuntur omnia et turbabuntur, tout sera bouleversé et confondu. Ingens inde perturbatio rerum omnium, et confusio consequetur. Confuse omnia agentur; omnia in motu, conversione rerum, confusione et perturbatione versabuntur. Cf. [Turbo]. Usus: Miscere venenum, potionem. Rempublicam turbare et miscere.

MĬSELLUS, a, um, Pauvre, malheureux. Syn. Miser.