MŒSTUS, a, um, Triste, affligé. Syn. Tristis, mœrens, sordidatus, incultus, horridus, capillatus, squalidus. )( Hilaris. Usus: Vultu mœsto, conturbato. Mœstum senem excitavi, in spem erexi. Cf. [Tristis].
MŎLA, æ, f. Farine sacrée, c. à d., grains de blé torréfié, mêlé de sel, qu’on répandait sur la tête des victimes. Syn. Far tostum et sale respersum, libatio. Usus: 1. Extis molam simul et vinum inspergunt. 2. Lapis quo frumentum frangitur, meule, moulin. Rhodi molis potius, quam Moloni operam dedit.
MŌLES, is, f. Masse informe, grande, lourde. Epith. Tanta, major, insana, mirifica. Usus: Moles oppositæ fluctibus. Ad utrumque portus cornu moles jecimus. Molem injuriæ vix sustineo. Molem mali a cervicibus reipubl. depellere. Quas aras ille cæsis lucis, substructionum insanis molibus oppresserat. Moles superba, magnifica.
MŎLESTĒ, Avec peine, à regret. Syn. Graviter. Phras. Moleste fero nonnullorum stultitiam, je supporte difficilement la sottise de quelques personnes. Ægre sustineo; haud satis æquo animo fero; adduci non possum, impetrare a me non possum, dementiam nonnullorum ut animo non iniquo feram. Cf. [Ægre]. Usus: Rem moleste tulit.
MŎLESTĬA, æ, f. Peine, ennui, chagrin. Syn. Cura, sollicitudo, angor, ægritudo, negotium. Epith. Consequens, honestissima, incredibilis, ingens, judicialis, magna, minor, par, propria, provincialis, vetus. Undique confusæ, diuturniores, maximæ, inultæ, magnæ, variæ, tantæ. Phras. 1. Nolo te molestia afficere, je ne veux point vous causer de désagrément. Nolo molestiam tibi afferre, exhibere, aspergere; molestiæ causam dare; molestia afficere; pluribus molestiis implicare; nolo tibi negotium facessere, exhibere; nolo tibi ægre facere; litteris aut querelis aures tuas obtundere; nolo importunis his querelis sæpius tibi obstrepere. 2. Magnam molestiam capio ex perfidia amicorum, la perfidie de mes amis m’accable de chagrin. Magnam molestiam traho, contraho, suscipio, habeo ex perfidia amicorum; in magna molestia sum; magnis molestiis conflictor, vehementer angor, discrucior ex tanta amicorum perfidia. Cf. [Ango]. 3. Epistola tua omnem mihi ademit molestiam, votre lettre m’a enlevé tout mon chagrin. Omnem mihi delevit molestiam; omni me molestia expedivit, liberavit; omnem molestiam laxavit, diluit, dimovit, depulit, dempsit, levavit; omni a molestia me vindicavit; animum ab omni molestia abduxit; omnem aculeum, qui me adhuc pupugit, evellit. Cf. [Levo], [Adimo]. 4. Molestia ista me tandem liberavi, enfin je me suis débarrassé de ce souci. Exspui tandem hanc animo molestiam; molestiam omnem deposui; a molestiis tandem aberrare cœpi; aberrationem a molestiis tandem reperi. Usus: Hoc molestiæ ea res aspersit. Molestias omnes devoravi; a molestiis absum; vacuus sum molestiis. Ea res mihi renovat, refricat, auget molestiam. Molestiis maximis perfunctus sum. Cf. [Molestus].
MŎLESTUS, a, um, Qui est à charge, embarrassant, incommode, fâcheux. Syn. Gravis, intempestivus, odiosus, laboriosus, negotiosus. Adv. Omnino, valde, magnopere, sane, diuturne. Phras. 1. Molestum mihi illud est, cela m’est à charge. Illud me pungit; mordet me illud; illud grave mihi est; oneri mihi illud est; odio mihi illud est, et fastidio; negotium illud facessit, conflat, exhibet; urit me illud gravissime. 2. Non ero tibi molestus litterarum crebritate, je ne vous ennuierai point par mes lettres fréquentes. Non obtundam sæpius aures tuas crebritate litterarum; non erunt tam frequentes epistolæ, ut pertimescas; litterarum frequentia multum molestiæ tibi non aspergam; non obstrepam multis epistolis; non obtundam te pluribus epistolis. 3. Non ero molestus pluribus querelis, je ne vous incommoderai point en me plaignant davantage. Non obturbabo, nec aures crebritate querelarum violabo; non offendam aures; non gravis ero auribus tuis; non onerabo aures tuas pluribus querelis; non pergam aures tundere querelis odiosis; non obtundam ea de re sæpius; non committam, ut importunitatem meam accusare possis. Cf. [Interpello]. Usus: Nihil negotiosius aut molestius hac provincia. Amicitia nunquam molesta est. Cf. [Odiosus].
MŌLĪMEN, ĭnis, n. Effort pour atteindre un but; grandeur, importance. Syn. Molitio. Usus: Res suo ipsa molimine gravis.
MŌLĬOR, īris, ītus sum, iri, d. Mettre qqchose en mouvement, préparer, disposer. Syn. Ago, struo, conor, machinor, paro, comparo. Adv. Aliquando, amplius, maxime, nefarie, occulte, obscure, palam. Phras. Molitur magnum aliquid, il entreprend qqchose de grand. Nihil medium, sed immensa omnia volvit animo; rem suscipit, aggreditur, sibi sumit plenam periculi et laboris. Cf. [Magnus]. Usus: Moliri alicui calamitatem, bellum, periculum, insidias, pestem, corruptelam judicii. Moliri semper aliquid et agere. Moliri e terra naves. Cf. [Conor], [Contendo].
MŌLĪTĬO, ōnis, f. Travail difficile, entreprise pénible; moyens d’action. Syn. Machinatio, fabricatio. Epith. Nova, tanta. Usus: En parl. de la création du monde: Quæ molitio, quæ ferramenta, qui vectes, quæ machinæ, qui ministri tanti muneris fuerunt? Quels puissants moyens d’action, etc. (a dû employer l’Architecte du monde).
MŌLĪTOR, ōris, m. Celui qui disposé, constructeur. Syn. Machinator, fabricator, architectus. Usus: Effector mundi et molitor DEUS, DIEU créateur et architecte de l’univers.