OBRŎGO, as, avi, atum, are, a. Opposer une loi nouvelle à une loi ancienne. Syn. Aliam legem rogo, qua prior ab alio lata infirmetur.
OBRŬO, is, ŭi, ŭtum, ere, a. Couvrir, ensevelir; anéantir, accabler. Syn. Operio, sepelio. )( Eruo. Usus: Magnitudine negotii tanquam fluctu obruor. Homo ære alieno obrutus, homme écrasé de dettes. Criminibus et testibus aliquem obruere.
OBSCĒNĒ, D’une manière indécente, immorale. Syn. Turpiter.
OBSCĒNĬTAS, ātis, f. Impureté, obscénité. Syn. Turpitudo. Usus: Verborum rerumque obscenitas vitanda.
OBSCĒNUS, a, um, Impur, obscène. Syn. Turpis. Usus: Genus jocandi illiberale, petulans, flagitiosum, obscœnum. Cf. [Turpis], [Petulans], [Libido], [Impudicus].
OBSCŪRĀTĬO, ōnis, f. Obscurité, éclipse. Syn. Obscuritas. Epith. Magna, tanta. Usus: Obscuratio solis. Inde mentis obscuratio consequitur.
OBSCŪRĒ, D’une manière obscure; furtivement, en cachette. Syn. Per nebulam, per caliginem. )( Aperte. Usus: Non agam obscure. Malum serpit non obscure.
OBSCŪRĬTAS, ātis, f. Obscurité, défaut de clarté. Syn. Obscuratio, tenebræ, caligo, ænigma. )( Lux. Epith. Diuturna, maxima, involuta. Usus: Causa latet obscuritate naturæ involuta. Habet ea res magnam obscuritatem. Oratio, quæ lumen adhibere rebus debet, sæpe obscuritatem et tenebras affert.
OBSCŪRO, as, avi, atum, are, a. Rendre obscur, priver de la lumière. Syn. Lucem eripio, noctem rebus vel tenebras obduco, obcæco, luminibus officio, inobscuro, caliginem offundo, luminibus obstruo, tenebris involvo, tenebris circumfundo. Adv. Negligenter, sensim, plene. Phras. 1. Cœlum obscuratur, le ciel s’obscurcit. Spissæ intendunt se cœlo nubes, ut lucem condant; cœlum una et continenti nube involvitur; aer totus in nubes cogitur; obductæ cœlo nubes solem diemque eripiunt, tenebris omnia involvunt, circumfundunt. Usus: Lumen lucernæ obscuratur, et offunditur luce solis. Obscurata et evanescens memoria.
OBSCURUS, a, um, Obscur, sombre; inconnu, secret. Syn. Habens obscuritatem, tenebricosus, spissus, cæcus, tortuosus, involutus, latens, opertus, a natura involutus. )( Apertus, illustris. Phras. 1. Homo obscurus et ignotus, homme obscur, inconnu. Homo re nulla nobilis; cujus fama in obscuro; ex cœno, nescio quo et tenebris extractus. Cf. [Humilis], [Ignobilis]. 2. Liber est nimis obscurus, ce livre est peu intelligible. Multa sunt in hoc libro tenebris circumfusa; abstrusa multa, et crassis occultata tenebris; longissime ab imperitorum intelligentia sensuque disjuncta; materia, argumentum libri non satis puerili ingenio æqua; nihil ibi in medio positum, nihil non abstrusum et reconditum. 3. Obscurus orator est, orateur obscur, que l’on ne comprend pas. Orator qui ita loquitur, ut non intelligatur; cujus millesimam partem vix intelligas; qui in tenebris, quam luce causam suam versari malit; qui compressione rerum totam obcæcat orationem; cujus sermo oraculis similior, quam orationi; qui ænigmata loquitur; cujus orationi Œdipo conjectore opus sit. Usus: Multa erant obscura, ambigua, involuta; explanationes interpretum essent adhibendæ. Homo obscuris natalibus.