OBTĔGO, is, xi, ctum, ere, a. Couvrir, voiler, dissimuler. Syn. Contego, obduco. )( Detego. Usus: Fingere, dissimulare, obtegere. Vitia multis postea virtutibus obtecta. Adolescentiæ turpitudo obscuritate et sordibus tuis obtegatur. Cf. [Tego].
OBTEMPĔRĀTĬO, ōnis, f. Obéissance, soumission. Usus: Justitia est obtemperatio legibus.
OBTEMPĔRO, as, avi, atum, are, a. Obéir, se soumettre. Syn. Obedio, parco, obsequor. Adv. Diligenter, multum. Usus: Cupiditati alicujus obtemperare. Cf. [Obedio], [Pareo].
OBTENDO, is, tendi, tentum, ere, a. Étendre devant; envelopper, entourer, cacher. Syn. Obduco, prætendo. Usus: Uniuscujusque natura tegitur et quasi velis quibusdam obtenditur, est comme enveloppée d’un voile. Cf. [Prætendo], [Prætexo].
OBTĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. Écraser, broyer, briser, mettre en pièces, anéantir. Syn. Contundo, contero. Adv. Aperte. Usus: Veteres majorum laudes obterere. Senescentem populi majestatem obtrivit, ac contudit. Prosternere et obterere obtrectationes malevolorum.
OBTESTĀTĬO, ōnis, f. Engagement solennel contracté en prenant les dieux à témoin; prière instante, supplication. Syn. Imploratio, obsecratio, deprecatio.
OBTESTOR, aris, atus sum, ari, d. Attester, prendre à témoin; implorer. Syn. Testor, appello, imploro. Usus: Deos omnes imploro et obtestor vos, Judices, ut misericordiam huic tribuatis. Flens flentem te obtestor, et salutem viri tibi commendo. Quæso, oro, obtestor, ne me perditum omnino velitis. Cf. [Rogo].
OBTĬCĔO, es, ere, n. Se taire, garder le silence devant qqn. * Syn. Conticeo. Usus: Turpiter obticuit chorus. Cf. [Taceo].
OBTĬNĔO, es, nui, tentum, ere, a. et n. Tenir, obtenir, acquérir; retenir, conserver; se maintenir. Syn. Impetro, consequor, adipiscor; teneo, vinco. Adv. Diutius, in perpetuum. Phras. 1. Obtinui tandem quæ volebam, j’ai obtenu enfin ce que je voulais. Consecutus sum tandem, teneo, quas cupiebam. Extudi tandem, quæ volebam; optata teneo; optati compos factus sum; instando perpuli, evici quæ volebam. Cf. [Acquiro], [Assequor]. Usus: 1. Obtinere provinciam cum imperio. Honoris gradum, jus suum, causam obtinere. 2. Retineo, conservo, custodio, retenir, conserver. Morem suum, veterem consuetudinem obtinere. 3. Habeo, avoir. Parentis locum apud me obtinet. Quem apud me locum obtinuisti?
OBTINGO, is, tĭgi, ere, n. Échoir en partage; arriver, survenir. Syn. Obvenio. Usus: Provincia mihi sorte obtigit. Quidquid obtigerit, æquo animo feram. Cf. [Evenio].