ŎPĔRŌSUS, a, um, Actif, occupé, laborieux; qui exige beaucoup de travail, difficile, pénible. Syn. Laboriosus, actuosus. )( Iners, languidus. Phras. Res est operosa, la chose demande du travail. Res est ejusmodi, quæ curam ac diligentiam non mediocrem postulet; res est non molli brachio tractanda; in qua sudandum et multum operæ ponendum. Exsudandus hic non levis labor est. Cf. [Laboriosus], [Difficilis], [Labor]. Usus: Opus spissum et operosum. Senectus non modo languida et iners non est, verum operosa semperque aliquid agens. Molestus ac operosus labor.
ŎPES, um, f. pl. Ressources, richesses, trésors; puissance, pouvoir. Syn. Divitiæ, facultates, copiæ; item: Potentia. Epith. Alienæ, divinæ, exiguæ, firmiores, incredibiles, invidiosæ, magnæ, mediocres, nimiæ, novæ, præstantes, pristinæ, regiæ, tantæ, tenues, violentæ, urbanæ, utiles. Usus: Opibus affluere, abundare, præditum esse, être riche. Opes consectari, augere rem, pecuniam facere, amasser des richesses. Opes evertere, frangere, détruire, ruiner le crédit. Omnibus opibus ac viribus repugnare, résister de toutes ses forces et par tous les moyens. Fundatæ ac bene constitutæ opes, richesses bien assises. Affecta re familiari accisisque opibus ac domesticis copiis, qui a perdu ses ressources. Pro habitu opum, pecuniarum, suivant l’état de leur fortune. Cf. [Divitiæ], [Copiæ], [Fortunæ], [Pecuniæ].
ŎPĬFEX, ĭcis, m. Travailleur, ouvrier; artisan. Syn. Artifex. Usus: Opifex et ædificator mundi DEUS, DIEU, l’artisan et l’architecte de l’univers. Opifices ac tabernarios, ac fecem omnem civitatis concitare. Omne opificum instrumentum, omnis opera ac quæstus frequentia sustinetur, alitur otio.
ŎPĪMUS, a, um, Gras, plein; riche, opulent. Syn. Pinguis, amplus. )( Tenuis, strigosus, sterilis. Usus: Spolia opima. Præda opima. Terra opima et fertilis. Opimum et adipale dicendi genus, style chargé et pour ainsi dire empâté.
ŎPĪNĀBĬLIS, e, gen. com. Qui repose sur des conjectures, présumé, imaginé. Syn. Quod in opinione positum est. Usus: Artes, quæ conjectura continentur et sunt opinabiles, les sciences qui reposent sur des conjectures, et qui résultent de l’opinion.
ŎPĪNĀTĬO, ōnis, f. Conjecture, opinion, idée. Syn. Opinio.
ŎPĪNĀTOR, ōris, m. Qui n’affirme pas, sceptique. Usus: Magnus opinator sum, non enim sum sapiens.
ŎPĪNĬO, ōnis, f. Opinion, manière de voir, avis, pensée, croyance. Syn. Sententia, sensus, existimatio, conjectura. Epith. Adversaria, æterna, bona, censoria, certa, communis, conciliatrix amicitiæ, dubia, effrenata, errans, ementita, falsa, firma, gravis, stabilis, honesta, imbecilla, improba, incommoda, incorrupta, penitus insita, jucunda, longior, magna, mala, necessaria, obscura, perniciosa, popularis, publica, recens, tacita, tanta, varia, vehemens, vera, vetus, vulgaris, vitiosa, brevis, depravata, gloriosa, humana, laudabilis. Phras. 1. Una est omnium opinio, il n’y a qu’un avis, qu’une opinion. Eodem concurrunt omnes sententiæ; idem omnes spectant, probant, sequuntur. Una est consentiensque vox omnium; opinionum nulla est varietas; una eademque omnium est sententia; opiniones nihil variant; omnium firmata consensu opinio est; eadem est omnium sine varietate opinio. Eadem est omnium, nullo prorsus dissentiente, opinio. 2. Plerique sunt in ea opinione, presque tous sont de cet avis. Plurimorum hæc est opinio, fert opinio; in eam opinionem adducti, ea opinione imbuti sunt plerique; ea opinio plerosque tenet, pervasit; eam opinionem plerique imbibere, in plerorumque mentibus inveteravit hæc opinio. Cf. [Sententia]. 3. Nemo me ab ista opinione amovebit, personne ne pourra m’ôter de l’esprit cette pensée. Ab ista opinione deducet; istam opinionem ex animo mihi extrahet; nemo mihi opinionem eam evellet ex animo, excutiet; de sententia me dimovebit, depellet, abducet. Usus: 1. Ea opinio urbem implevit. Ea opinio edita in vulgus est. In eam opinionem plerique discessere. In eam opinionem veni. In ea opinione sunt cives. Eam de te opinionem accepere. Multa erant, quæ eam opinionem confirmarent. Opinionem nemo deponet. Sed hæc sint in opinione, mais, quoique ce soit l’opinion générale. 2. Sententia, opinion, avis. Opiniones antiquas convellere, excutere; novas inserere, tradere. 3. Existimatio, fama, bonne ou haute opinion qu’on a, estime qu’on fait de qqche, espérance. Conceptæ de se opinioni respondere; opinionem de se præbitam superare, vincere; opinione meliorem se ostendere. Cf. [Sententia], [Existimatio].
ŎPĪNĬŎSUS, a, um, Plein d’opinion, sceptique. Syn. Magnus opinator. Usus: Homo omnium opiniosissimus.
ŎPĪNOR, aris, atus sum, ari, d. Penser, présumer, juger. Cum accus. vel prop. inf. vel de. Syn. Opinionem habeo, in opinione sum; opinio mea est; puto, existimo; animus in eam partem inclinat. Adv. Falso, temere. Usus: Homines multa in vita falso opinantur. Cf. [Puto], [Judico], [Existimo].