ŌRĀTŌRĬĒ, D’une manière oratoire. Syn. Ornate, copiose, splendide.

ŌRĀTŌRĬUS, a, um, Relatif à l’orateur, d’orateur, oratoire. Usus: Oratoria ars, vis, ornamenta.

ŌRĀTŬS, ūs, m. In abl. sing. et plur. tantum. Prière. Usus: Oratu tuo scripsi.

ŌRBĬCŬLĀTUS, a, um, Orbiculaire, fait en rond, en cercle, arrondi. Usus: Mala orbiculata, pommes rondes (excellente espèce).

ORBIS, is, m. Cercle, rond; l’orbe du monde, l’univers. Syn. Circulus, ambitus, mundus. Epith. Angustus, brevis, brumalis, cœlestis, certus, conversus, expers, exterior, immobilis et constans, immutatus, rectus, inferior, insitus, latus, magnus, parvus, perpetuus, proximus, saltatorius, signifer, solstitialis, summus, tardior, superus, totus; dispares, finientes. Usus: Circuitus et quasi orbis verborum, période, enchaînement de mots dans une sorte de cercle. Citius quam putarem, conversus est orbis hic reipublicæ, cette évolution politique s’est opérée plus rapidement que je n’aurais cru. Orbis terræ. Ab orbe condito. Orbem facere, in orbem consistere, in orbem se recipere, faire un cercle, se mettre en rond.

ORBĬTA, æ, f. Trace d’une roue dans le sol, ornière. Syn. Rotæ currentis vestigium.

ORBĬTAS, ātis, f. Perte d’une personne chère. Epith. Maxima, misera. Usus: Filiorum orbitati egregium tutorem instituit, il donna à ses fils un excellent tuteur après sa mort.

ORBO, as, avi, atum, are, a. Priver qqn d’une personne chère, priver, dépouiller. Syn. Privo, spolio, nudo. Usus: Omni spe, auxilio orbata respublica. Hæc philosophia spoliat nos judicio, orbat sensibus. Cf. [Privo].

ORBUS, a, um, Privé de ses parents, de ses enfants; privé, dépouillé. Syn. Privatus, desertus. Usus: Orba ab optimatibus civitas. Orbus rebus omnibus.

ORCHESTRA, æ, f. Orchestre, place affectée aux sénateurs dans les théâtres romains. Syn. Locus in theatro vel scena Senatoribus destinatus.