PABŬLOR, aris, atus sum, ari, d. n. Fourrager, aller au fourrage. Syn. Pabulum quæro. Usus: Pabulandi causa, pabulatum missa cohors.
PĀCĀTUS, a, um, Pacifié; calme, paisible, tranquille. Syn. Quietus, tranquillus.
PĀCĬFĬCĀTĬO, ōnis, f. Pacification, traité de paix; accommodement. Usus: Ne te in hanc pacificationem interposueris, ne vous interposez point dans cette réconciliation. Cf. [Conditio].
PĀCĬFĬCĀTOR, ōris, m. Pacificateur. Syn. Qui pacem facit.
PĂCĬFĬCĀTŌRĬUS, a, um. Qui doit rétablir, négocier la paix. Usus: Legatio pacificatoria.
PĀCĬFĬCUS, a, um, Qui aime la paix, pacifique. Syn. Quietus.
PĂCISCOR, ĕris, pactus sum, cisci, d. n. et a. Faire un traité, une convention avec qqn, s’arranger, convenir de. Syn. Pango, depaciscor, pactum vel pactionem facio, pactionem cum aliquo confio, pactionem vel fœdus facio, fœdus cum aliquo ferio. Adv. Inique. Usus: Pacisci sibi præmium, mercedem ab aliquo, convenir avec qqn d’un salaire, d’une récompense. Cf. [Pactum], [Pactio].
PĀCO, as, avi, atum, are, a. Pacifier. Syn. In tranquillum redigo, sedo, pacatum reddo. Phras. Nondum penitus pacati erant hi populi, ces peuples n’étaient pas encore entièrement pacifiés. Populorum istorum animi mentesque a superiore bello nondum resederant; nondum quiescebant, acquiescebant, conquiescebant populorum istorum feroces animi; nondum penitus illorum turbæ, ac seditiones compressæ erant ac cohibitæ. Cf. [Tranquillus]. Usus: Civitates pacatæ. Cf. [Concilio], [Conjungo], Amicitiam redintegrare.
PACTĬO, ōnis, f. Convention, accord, accommodement, traité. Syn. Pactum, conventum, conditio, fœdus. Epith. Nefariæ, bellicæ, hostiles, iniquæ, non modo publicæ verum etiam privatæ oratorum. Usus: Ad pactionem venire, adire, accedere, en venir à un accommodement. Pactionem conflare cum aliquo, facere, conficere, faire une convention avec qqn. Pactione aliquem sibi obstringere, obligare, s’unir, s’attacher qqn par un traité. In pactione manere, être fidèle à sa parole. A pactione recedere, manquer aux traités, aux conventions. Pactio verborum, formule déterminée, terme d’une convention.
PACTOR, ŏris, m. Négociateur, médiateur. Usus: Societatis pactores.