PĔRĬCŬLUM, i, n. Danger, péril. Syn. Discrimen, dimicatio; experimentum. Epith. Alienum, certum, commune, incertum, domesticum, extremum, gravius, honestissimum, non legitimum, magnum, minimum, perspicuum, præsens, proprium, publicum, perpetuum, simile, sordidissimum, summum, tantum. Pericula asperrima, dubia, vitæ gravissima, integerrima et maxima, levia, magna et imprudentia, minora, multa, plura, præcipua, propria, quotidiana, recentia, repentina, subita, summa, tanta tamque improvisa. Phras. 1. In summum periculum me conjecit, il m’a jeté dans le plus grand danger. In capitis periculum me vocavit, adduxit, arcessivit; periculum mihi comparavit, creavit, struxit, conflavit, molitus est maximum; periculum ea res mihi ingens procreavit, injecit, attulit, intulit, intendit; ingens me in discrimen vocavit; ad casum extremum res meas adduxit; in summum periculum rem deduxit. 2. In summo periculo res nostræ sunt, nos affaires sont en grand péril, réduites à un état désespéré. Rebus nostris periculum est; res in discrimine est; prope exitium res venit; propius metum res nostra est; ad ultimam dimicationem res venit; omne discrimen adest; ultima vis paratur. Res in summum discrimen adducta est; in summo discrimine versatur; res nostræ in præcipiti stant et lubrico; in periculo hærent. 3. Undique pericula impendent nobis, de tous côtés des dangers nous menacent. Periculis undique cingimur, premimur, includimur; instant ab omni parte; impendent, imminent nova pericula; non unum certamen, non una dimicatio adest; periculi plus satis contractum est, ut in singulas horas capite dimicandum sit nostro; inter tantas fortunæ minas quotidie de vita dimicandum est. 4. Quid times objicere te periculo? Que craignez-vous de vous exposer au danger? Ecquid non semel rem fortunæ inclinandam das? quid dubitas in incertam ire aleam? tendere in quemcumque casum? rem in casum ancipitis eventus committere? aleam jacere? ad casum res tuas fortunasque objicere? in casum demittere? in discrimen te offerre? periculum summæ rerum facere? tempestatem hanc, hanc dimicationem forti animo subire? periculo corpus offerre? caput periculis objicere? in periculum te conjicere; periculum adire? in media te pericula immittere, inferre? periculum fortunæ facere? casum subire; res fortunasque in casum dare? 5. Non est sapientis Ducis copias temere periculo exponere, un sage général ne doit pas exposer témérairement ses soldats. Discrimini bellorum universas vires offerre; sub unum fortunæ ictum omnia cadere non patitur sapiens imperator; non est sapientis ducis, sese fortunasque suas in dubium devocare; ruere cæcum in certamina periculo ingenti, fructu nullo. Sapiens imperator non debet temere copias in tam præcipitem locum committere, ut de vita saluteque tot regnorum decernendum sit et summa rerum in periculum veniat. Sapientis imperatoris non est committere in aleam incerti casus universum exercitum. Non committendum sapienti duci, ut in aleam casus ancipitis se regnumque det. 6. In magnum periculum incidi, j’ai couru un grand danger. Ingens periculum, discrimen adii; incurri in magnam difficultatem; in ipsam flammam veni; in periculum veni, deveni, incidi; oblata mihi est tempestas formidolosissimi temporis. 7. Nondum es extra periculum, vous n’êtes pas encore hors de danger. Periculo nondum es defunctus; nondum abes a periculo; summum discrimen nondum effugisti; periculum nondum a capite propulsasti, depulisti; nondum vacuus es a periculo; nondum expers es periculi; nondum in vado navis est; nondum in portu navigas; non desunt scopuli, ad quos offendas. 8. In periculis est intrepidus, il est intrépide dans le danger. Pericula adit non dubitanter, in extremo discrimine et dimicatione fortunæ, in quotidianis capitis insidiis, in maximis difficultatibus sui perinde similis, in locum quemvis præcipitem non dubitat se committere. De vita et ornamentis suis fortissime decernit; in quemcumque casum tendit alacer, omnem periculi procellam in se unum avertit. Non equidem cæcus ruit in certamina, nec rerum summam in periculum fructu nullo revocat, aut in incerti casus aleam committit, quidquid tamen urget periculi, minime exhorrescit. Cf. [Periclitor], [Discrimen]. Usus: 1. Maximum ab universo naufragio periculum est. Periculum dudum denuntiatum. Negligere suum periculum. Periculum declinare, defugere, subterfugere. A periculo prohibere; e periculo eripere, extrahere, periculis liberare. Partem periculi sustinere. Meo, tuo, suo periculo sumptuque rem exsequi. Meo periculo respublica vivit. 2. Experimentum, essai, expérience, tentative. Facere periculum innocentiæ alicujus.
PĔRĬDŌNĔUS, a, um, Très habile, très propre à. Syn. Valde commodus, opportunus. Usus: Locus castris peridoneus.
PĔRĬMO, is, ēmi, emptum, ere, a. Anéantir, détruire, renverser. Syn. Interimo, deleo. Usus: Si qua vis meum reditum, honorem peremisset. Alicuius consilium, curas perimere. Cf. [Interficio].
PĔRINDE, Pareillement, de même, également. Syn. Similiter, juxta, eo loco. Usus: Perinde est, ut putas. Perinde ac si jam vicerint, triumphant, de même que si, comme si. Quod ego perinde rebar ac si vel quasi jam peractum. Atque hæc perinde loquor, quasi debueris aut potueris, je parle comme si tu avais dû ou pu. Cf. [Similiter].
PĔRĬŎCHA, æ, f. * Sommaire. Syn. Argumentum, brevis totius rei summa ac complexio.
PĔRĬŎDUS, i, f. Période, phrase où sont enclavées et coordonnées plusieurs propositions. Syn. Ambitus, circuitus. Usus: Circuitus orationis, quem Græci περίοδον, nos ambitum, comprehensionem, continuationem, circumscriptionem dicimus.
PĔRĬPĂTĒTĬCI, ōrum, m. pl. Péripatéticiens, philosophes de l’école d’Aristote. Syn. Lycæi studiosus.
PĔRĬPĔTASMĂTA, um, n. pl. Tapisserie, tapis, tenture. Syn. Peristroma, stragulum, stragula vestis, aulæum.
PĔRISTRŌMA, ătis, n. Couverture, tapis. Usus: Peristromata conchyliata.
PĔRISTY̆LĬUM, ĭi, n. Péristyle, espace entouré de colonnes. Syn. Locus columnis undique clausus et ornatus. Epith. Amplissimum.